Шуд аз рикоби ту пайдои ҳилоли иди маро

شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

Гушӯда шуд дар ҷинати азин калиди маро

گشوده شد در جنت ازین کلید مرا

Кунам сиёҳи зи назораи бунафшаи хатон

کنم سیاه ز نظاره بنفشه خطان

Шавад ду дида чу бодом агар сифеди маро

شود دو دیده چو بادام اگر سفید مرا

Гарони ним ба харидор аз сбкрўҳӣ

گران نیم به خریدار از سبکروحی

Ба сими қалб чу Юсуфи тавон хариди маро

به سیم قلب چو یوسف توان خرید مرا

зи нештар чу раг санг нест парвоем

ز نیشتر چو رگ سنگ نیست پروایم

зи кӯҳи дарди зи бас набз орамид маро

ز کوه درد ز بس نبض آرمید مرا

зи тухми сӯхта , сабзӣ умед натавон дошт

ز تخم سوخته، سبزی امید نتوان داشت

Чигуна ахтар толеъ шавад Саиди маро ?

چگونه اختر طالع شود سعید مرا؟

Нашуд зи гӯшаи абрӯӣ ӯ кушодаи дилам

نشد ز گوشه ابروی او گشاده دلم

Чаҳ дил кушода шавад аз ҳилоли иди маро ?

چه دل گشاده شود از هلال عید مرا؟

зи ҳасани оқибати ишқ , чашм он дорам

ز حسن عاقبت عشق، چشم آن دارم

Ки субҳ васл шавад , дидаи сифеди маро

که صبح وصل شود، دیده سفید مرا

з рӯй тозаи ман , тоза рӯаст соиби боғ

ز روی تازه من، تازه روست صائب باغ

Агар чаҳ нест барии ҳамчуи сарву беди маро

اگر چه نیست بری همچو سرو و بید مرا