наме тавон зи сухан сохтан хамӯш маро

نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

Ки чун садафи з даҳонаст ризқи гӯши маро

که چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا

Агар чаҳ суҳбати ман ғами здости ҳамчуи шароб

اگر چه صحبت من غم زداست همچو شراب

Ба рӯй талх , ҳарифон кунанд нӯши маро

به روی تلخ، حریفان کنند نوش مرا

зи офтоб буд равшаноӣам чун лаъл

ز آفتاب بود روشناییم چون لعل

наме тавон ба нафас сохтан хамӯш маро

نمی توان به نفس ساختن خموش مرا

Марои зи кӯии хароботи пой рафтан нест

مرا ز کوی خرابات پای رفتن نیست

Магар ба хонаи баради мӯҳтасиб ба дӯши маро

مگر به خانه برد محتسب به دوش مرا

Накарда буд тамошо ҳануз қомати рост

نکرده بود تماشا هنوز قامت راست

Ки шуд хироми ту сайлоби ақлу ҳуши маро

که شد خرام تو سیلاب عقل و هوش مرا

Чунон зи сардии олами фусурдаи дил шуда ам

چنان ز سردی عالم فسرده دل شده ام

Ки рӯй гарм намеоварад ба ҷӯши маро

که روی گرم نمی آورد به جوش مرا

Чунон зи танагии ин бӯстон дар озорам

چنان ز تنگی این بوستان در آزارم

Ки субҳи ид буд рӯй глФрўши маро

که صبح عید بود روی گلفروش مرا

Хушам ба суҳбати булбул ки май баради соиб

خوشم به صحبت بلبل که می برد صائب

Ба сайри олами дигари з ҳар хурӯши маро

به سیر عالم دیگر ز هر خروش مرا