Кунанд тозаи хатони мшксўди доғи маро

کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

Шароб куҳна диҳад тозагии димоғи маро

شراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

Чу лола дар чаман аз косаи сарнигӯнӣ ҳо

چو لاله در چمن از کاسه سرنگونی ها

Тиҳии зи бода надидааст каси аёғи маро

تهی ز باده ندیده است کس ایاغ مرا

зи харҷ , дахли карямони яке ҳазор шавад

ز خرج، دخل کریمان یکی هزار شود

Дар кушода , дар бастааст боғи маро

در گشاده، در بسته است باغ مرا

Ситораи сӯхта аз сӯхтан наяндешад

ستاره سوخته از سوختن نیندیشد

Ҳазари зи суда алмос нест доғи маро

حذر ز سوده الماس نیست داغ مرا

зи офтоб буд равшаноӣам чун лаъл

ز آفتاب بود روشناییم چون لعل

Чисонхамӯш тавон сохтани чароғи маро ?

چسان خموش توان ساختن چراغ مرا؟

Баҳор тоза кунад доғи тухми сӯхта ро

بهار تازه کند داغ تخم سوخته را

зи бода тар натавон сохтани димоғи маро

ز باده تر نتوان ساختن دماغ مرا

Маро касе ки ба сайр биҳишт ме хонд

مرا کسی که به سیر بهشت می خواند

Надидааст магари гӯшаи фироқи маро ?

ندیده است مگر گوشه فراغ مرا؟

Ба шӯри ҳашар маро нест ҳоҷатии соиб

به شور حشر مرا نیست حاجتی صائب

Чунин ки ишқи нмксўди сохт доғи маро

چنین که عشق نمکسود ساخت داغ مرا