Куҷо ба дом кашад сояи ниҳоли маро

کجا به دام کشد سایه نهال مرا

Шукуфа ханда шераст аз малоли маро

شکوفه خنده شیرست از ملال مرا

Фурӯғи гавҳари ман аз нажод хуршедаст

فروغ گوهر من از نژاد خورشیدست

Ба хирагӣ натавон кард поймоли маро

به خیرگی نتوان کرد پایمال مرا

Чунин ки луқмаи ғам дар гулӯии ман гиреҳ аст

چنین که لقمه غم در گلوی من گره است

Май ҳаром буд рӯзии ҳалоли маро

می حرام بود روزی حلال مرا

Чисон ба хандаи гушойами даҳан , ки ҳамчун барқ

چسان به خنده گشایم دهن، که همچون برق

Лаби шукуфта буд машриқи заволи маро

لب شکفته بود مشرق زوال مرا

Паии шикасти ман эй санг , пар баҳам марасон

پی شکست من ای سنگ، پر بهم مرسان

Ки мекунад тапиши дили шикастаи боли маро

که می کند تپش دل شکسته بال مرا

Фиреби ишва дунё намехӯрам соиб

فریب عشوه دنیا نمی خورم صائب

Назар ба ҳасан моласт на ба моли маро

نظر به حسن مآل است نه به مال مرا