зи хомшии дил равшан шавад сиёҳи маро

ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

Сиёҳи хайма Лайлӣаст дӯди оҳи маро

سیاه خیمه لیلی است دود آه مرا

зи доғи зери нигин манаст рӯй замин

ز داغ زیر نگین من است روی زمین

зи ашку оҳ буд лашкару сипоҳи маро

ز اشک و آه بود لشکر و سپاه مرا

Чу гирдбод ба саргаштагӣ баромада ам

چو گردباد به سرگشتگی برآمده ام

намеравад дили гмраҳ ба ҳеҷ роҳи маро

نمی رود دل گمره به هیچ راه مرا

Ҳубоби монеъи ҷӯшу хурӯш дарё нест

حباب مانع جوش و خروش دریا نیست

зи мағз , шӯр нагардад кам аз кулоҳи маро

ز مغز، شور نگردد کم از کلاه مرا

наме тавон ба насиҳати Аннани ман печид

نمی توان به نصیحت عنان من پیچید

Надошт зулф ба занҷирҳо нигоҳи маро

نداشت زلف به زنجیرها نگاه مرا

Ба ранги зарди з динор гаштаам қонеъ

به رنگ زرد ز دینار گشته ام قانع

Чу каҳрабо напарад чашми баҳри коҳи маро

چو کهربا نپرد چشم بهر کاه مرا

Ним ба ҳамсафарони бор аз туҳидастӣ

نیم به همسفران بار از تهیدستی

Ки ҳаст аз дили сад пораи зоди роҳи маро

که هست از دل صد پاره زاد راه مرا

Ҳарифи саркашӣ нафас нест Юсуфи ман

حریف سرکشی نفس نیست یوسف من

Ҳазизи чоҳ буд ба зи авҷи ҷоҳи маро

حضیض چاه بود به ز اوج جاه مرا

Чу шамъ , зиндагӣам сарф шуд ба ларзидан

چو شمع، زندگیم صرف شد به لرزیدن

Нашуд ки даст ҳимоят шавад паноҳи маро

نشد که دست حمایت شود پناه مرا

Маро ба ҷозиба , эй мейр корвон дарёб

مرا به جاذبه، ای میر کاروان دریاب

Ки монда кард гронбории гуноҳи маро

که مانده کرد گرانباری گناه مرا

Агар чаҳ гавҳари ман чашм мекунад равшан

اگر چه گوهر من چشم می کند روشن

намехаранд азизон ба барги коҳи маро

نمی خرند عزیزان به برگ کاه مرا

Маро ба олами болои расонади як ҷиҳатӣ

مرا به عالم بالا رساند یک جهتی

Нагашт каъбау бтхонаҳи санги роҳи маро

نگشت کعبه و بتخانه سنگ راه مرا

зи зуҳди хушки марои зиндаи зер хок макун

ز زهد خشک مرا زنده زیر خاک مکن

Мабар зи майкадаи зоҳид ба хонақоҳи маро

مبر ز میکده زاهد به خانقاه مرا

Забон узр надорам зи рӯсиёҳӣ ҳо

زبان عذر ندارم ز روسیاهی ها

Магар шавад арақи шарми узрхоҳи маро

مگر شود عرق شرم عذرخواه مرا

Марои зи сайли гаронсанги ҳеҷ парво нест

مرا ز سیل گرانسنگ هیچ پروا نیست

Хароб беш кунад оби зери коҳи маро

خراب بیش کند آب زیر کاه مرا

Ҳазор лутфи тамаъи доштами зи содаи дилӣ

هزار لطف طمع داشتم ز ساده دلی

Накард чашми ту мамнӯн ба як нигоҳи маро

نکرد چشم تو ممنون به یک نگاه مرا

Куҷост фурсати машқи ҷунуни марои соиб ?

کجاست فرصت مشق جنون مرا صائب؟

Ки бардаи дасту дил аз кор , мади оҳи маро

که برده دست و دل از کار، مد آه مرا