Ба ҳар ки ҳар чаҳ зарураст додаанд он ро

به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

Басаст оби даҳани Осиёи дандон ро

بس است آب دهن آسیای دندان را

Мадори чашми тафовути зи пилаи мизон

مدار چشم تفاوت ز پله میزان

Якеаст сангу гуҳар , дидаҳои ҳайрон ро

یکی است سنگ و گهر، دیده های حیران را

Макун ба пардаи номӯси ишқро пинҳон

مکن به پرده ناموس عشق را پنهان

Ки бодбон нашавад пардаи дори тӯфон ро

که بادبان نشود پرده دار طوفان را

Ба эҳтиёти нафаси каш ба ошиқон чу рисӣ

به احتیاط نفس کش به عاشقان چو رسی

Ки нози зулф буд хотири парешон ро

که ناز زلف بود خاطر پریشان را

Кашида дори Аннани адаб ба водии ишқ

کشیده دار عنان ادب به وادی عشق

Ки рег , хурдаи ҷонҳости ин биёбон ро

که ریگ، خرده جانهاست این بیابان را

Бидӯз чоки диламро ба риштаи сари зулф

بدوز چاک دلم را به رشته سر زلف

Ки нест ҳоҷати миҳроб , коФрстон ро

که نیست حاجت محراب، کافرستان را

Ба Тифли таҳтаи таълим додани устод

به طفل تخته تعلیم دادن استاد

Ишора Эйаст ки омода бош тӯфон ро

اشاره ای است که آماده باش طوفان را

Ғами мол ки дорад , ки фикри ҷомау нон

غم مآل که دارد، که فکر جامه و نان

Гирифтааст даруну буруни инсон ро

گرفته است درون و برون انسان را

зи дили таваққуъи осӯдагии зи хомӣ ҳост

ز دل توقع آسودگی ز خامی هاست

Қарор нест ба як ҷои ҳеҷ пайкон ро

قرار نیست به یک جای هیچ پیکان را

Фитодааст сару кори ман ба саҳройӣ

فتاده است سر و کار من به صحرایی

Ки қадари рег равон нест хурдаи ҷон ро

که قدر ریگ روان نیست خرده جان را

Шикастагӣ нарасад хомаи турои соиб !

شکستگی نرسد خامه ترا صائب!

Ки сурх кард зи гуфтор , рӯй Эрон ро

که سرخ کرد ز گفتار، روی ایران را