Иҳота кард хати он офтоби тобон ро

احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

Гирифт хайли парӣ дар миёни сулаймон ро

گرفت خیل پری در میان سلیمان را

Шикори ҳола буд моҳ ва он хати мишкӣн

شکار هاله بود ماه و آن خط مشکین

Ба дом ҳола кашид офтоби тобон ро

به دام هاله کشید آفتاب تابان را

Тани латифи турои атр , хор перҳан аст

تن لطیف ترا عطر، خار پیرهن است

Ба буи гул магушо чоки он гиребон ро

به بوی گل مگشا چاک آن گریبان را

Машав зи ҳоли дил эй ёри тозаи хати ғофил

مشو ز حال دل ای یار تازه خط غافل

Ки нест ҷузи дили мо шамъии ин шабистон ро

که نیست جز دل ما شمعی این شبستان را

Ба ҳикмат аз лаби худ меҳр хомшӣ бурдор

به حکمت از لب خود مهر خامشی بردار

Ба дасти деви мадаи хотами сулаймон ро

به دست دیو مده خاتم سلیمان را

зи ҷони дарин тани хокии мҷўии ҷӯши нишот

ز جان درین تن خاکی مجوی جوش نشاط

Ки дар танур , нафас сӯхтааст тӯфон ро

که در تنور، نفس سوخته است طوفان را

Ба мо ҳарорати дӯзах чаҳ метавонад кард ?

به ما حرارت دوزخ چه می تواند کرد؟

Агар зи мо нстоннди чашми гирён ро

اگر ز ما نستانند چشم گریان را

зи ҳоли роҳравони ғофилам , ҳамин донам

ز حال راهروان غافلم، همین دانم

Ки ҳаст тӯшаи зи дили Хизри ин биёбон ро

که هست توشه ز دل خضر این بیابان را

зи дӯди оҳ , лаби тозаи хат ӯ соиб

ز دود آه، لب تازه خط او صائب

Сиёҳ хона нишин кард оби ҳайвон ро

سیاه خانه نشین کرد آب حیوان را