Баҳор шуд ки бабанданд дар гулистон ро

بهار شد که ببندند در گلستان را

Шукуфа пунба шавад гӯши боғбонон ро

شکوفه پنبه شود گوش باغبانان را

Ҳазор бори фузуни шамъ Асия карда аст

هزار بار فزون شمع آسیا کرده است

Ғубори хотири ман офтоби тобон ро

غبار خاطر من آفتاب تابان را

Ҳубоб нест , ки аз шарми лаъли серобаш

حباب نیست، که از شرم لعل سیرابش

Арақ ба ҷабҳа нишастааст оби ҳайвон ро

عرق به جبهه نشسته است آب حیوان را

зи моҳтоби биногваш ёр ме ояд

ز ماهتاب بناگوش یار می آید

Ки шер маст кунад реги ин биёбон ро

که شیر مست کند ریگ این بیابان را

Садаф ба коди ямини ризқ хеш ме гирад

صدف به کد یمین رزق خویش می گیرد

Абас ба ҷӯад ситоиш кунанд Нитсаон ро

عبث به جود ستایش کنند نیسان را

Чаҳ содаам ки ба дасти тиҳӣ тамаъ дорам

چه ساده ام که به دست تهی طمع دارم

Ки пари з бӯса кунам чоҳи он занхдон ро

که پر ز بوسه کنم چاه آن زنخدان را

зи ҷурми ишқи ниҳони доштани пушаймонам

ز جرم عشق نهان داشتن پشیمانم

Намак чашида ва дуздидаам намакдон ро

نمک چشیده و دزدیده ام نمکدان را

Биҳишти серумаи азин хок май баради соиб

بهشت سرمه ازین خاک می برد صائب

Ба Мисру шом чаҳ нисбат буд сафоҳонро ?

به مصر و شام چه نسبت بود صفاهان را؟