Бибин ба даври лабаши хати ънброФшон ро
ببین به دور لبش خط عنبرافشان را
Ки чун шароб бурун дода рози пинҳон ро
که چون شراب برون داده راز پنهان را
Ба боди даст , калиди хазонаро мспор
به باد دست، کلید خزانه را مسپار
Мада ба дасти сабои зулфи ънброФшон ро
مده به دست صبا زلف عنبرافشان را
Макун ба моҳи нави абрӯии ёрро ташбеҳ
مکن به ماه نو ابروی یار را تشبیه
Чаҳ нисбатаст ба миҳроби тоқи нисёнро ?
چه نسبت است به محراب طاق نسیان را؟
Дроздстии аҳли ҳаваси зи густохӣ
درازدستی اهل هوس ز گستاخی
Ба моҳи Миср гуворо намӯд зиндон ро
به ماه مصر گوارا نمود زندان را
зи лутфу қаҳри ту меҳрам намешавад кам ва беш
ز لطف و قهر تو مهرم نمی شود کم و بیش
Ки пушт ва рӯ набӯд офтоби тобон ро
که پشت و رو نبود آفتاب تابان را
Гиреҳ ба ҷабҳаи ойӣнаи вор хеш мазан
گره به جبهه آیینه وار خویش مزن
Макун ба тӯтии хуши ҳарфи танг , майдон ро
مکن به طوطی خوش حرف تنگ، میدان را
Агар ту домани худро ба даст мо надиҳӣ
اگر تو دامن خود را به دست ما ندهی
зи даст мо нагирифтааст каси гиребон ро
ز دست ما نگرفته است کس گریبان را
зи бас ки халқи тнк мояанд аз инсоф
ز بس که خلق تنک مایه اند از انصاف
Ба сим қалб нагиранд моҳи канъон ро
به سیم قلب نگیرند ماه کنعان را
Бар он гуруҳ ҳалоласт даъвии ҳиммат
بر آن گروه حلال است دعوی همت
Ки чин ҷабҳа шуморанд мади эҳсон ро
که چین جبهه شمارند مد احسان را
Кабоби ҳасани глўсўзи тишнагии гирдам !
کباب حسن گلوسوز تشنگی گردم!
Ки сард бар дил ман кард оби ҳайвон ро
که سرد بر دل من کرد آب حیوان را
Ҷудо намешавад аз ҳам , ду дили яке чу шавад
جدا نمی شود از هم، دو دل یکی چو شود
наме тавон зи дил мо кашид пайкон ро
نمی توان ز دل ما کشید پیکان را
Ғалат ба коғаз абрӣ кунанд дидаи варон
غلط به کاغذ ابری کنند دیده وران
Фишурди бас ки фалаки абрҳои эҳсон ро
فشرد بس که فلک ابرهای احسان را
Дар он сиррӣ ки буд хорхори шавқ , кунад
در آن سری که بود خارخار شوق، کند
Чу гирдбод ба як пои тай , биёбон ро
چو گردباد به یک پای طی، بیابان را
зи ноқисони басирати буландпарвозӣ
ز ناقصان بصیرت بلندپروازی
Сар аз даричаи бурун карданаст кӯрон ро
سر از دریچه برون کردن است کوران را
Хариди хӯни худ аз нози неъмати алвон
خرید خون خود از ناز نعمت الوان
Фишурд бар ҷигари хеш ҳар ки дандон ро
فشرد بر جگر خویش هر که دندان را
зи оҳ дил накушояд ки аз кушоди хаданг
ز آه دل نگشاید که از گشاد خدنگ
Дил гирифта нагардад шукуфтаи пайкон ро
دل گرفته نگردد شکفته پیکان را
Сухан ба мардуми фаҳмида арз кун соиб
سخن به مردم فهمیده عرض کن صائب
Ба шӯра зор макун сарф , оби ҳайвон ро
به شوره زار مکن صرف، آب حیوان را