Гуласт бодаи гулранги бодаи хорон ро
گل است باده گلرنگ باده خواران را
Мудом фасл баҳораст мигсорон ро
مدام فصل بهارست میگساران را
зи пои хам чу шудӣ сари гарон , сабк бархез
ز پای خم چو شدی سر گران، سبک برخیز
Гарони магарад ба хотири бузургворон ро
گران مگرد به خاطر بزرگواران را
Рухи шукуфта , ҳавоӣ гирифта ме хоҳад
رخ شکفته، هوای گرفته می خواهد
Ба хўшдлии гузарони рӯзи абру борон ро
به خوشدلی گذران روز ابر و باران را
зи гиряи абр сияҳ мешавад сифеди охир
ز گریه ابر سیه می شود سفید آخر
Басаст ашки надомати сёҳкорон ро
بس است اشک ندامت سیاهکاران را
Кунанд бенамакон бо шароби кори намак
کنند بی نمکان با شراب کار نمک
Мада ба маҷлис май роҳ , ҳӯшёрон ро
مده به مجلس می راه، هوشیاران را
зи баҳри раҳмати ҳақи машрабӣ тамаъ дорам
ز بحر رحمت حق مشربی طمع دارم
Ки хушгувор тавон кард ногуворон ро
که خوشگوار توان کرد ناگواران را
Маро чу субҳи зи рӯзи ҷазои мтрсонид
مرا چو صبح ز روز جزا مترسانید
Ҳамеша рӯз ҳисобаст дами шуморон ро
همیشه روز حساب است دم شماران را
Ба он ғубори хати сабз , чашми бади мрсод !
به آن غبار خط سبز، چشم بد مرساد!
Ки дод мартабаи серумаи хоксорон ро
که داد مرتبه سرمه خاکساران را
Қадами шимурда наад ақл дар қаламрави ишқ
قدم شمرده نهد عقل در قلمرو عشق
зи санглохи хтрҳости шишаи борон ро
ز سنگلاخ خطرهاست شیشه باران را
Масеҳро ба фалаки ҳиммати баланди расонад
مسیح را به فلک همت بلند رساند
Мадаи зи дасти рикоби фалаки саворон ро
مده ز دست رکاب فلک سواران را
Чаҳ ҳоҷатаст ба сангини дилони бдомўзӣ ?
چه حاجت است به سنگین دلان بدآموزی؟
Фсони зи хеш буд теғи кӯҳсорон ро
فسان ز خویش بود تیغ کوهساران را
Камоли кӯҳкан аз бесутуни яке сад шуд
کمال کوهکن از بیستون یکی صد شد
Маҳак тамом кунад санги хуши айёрон ро
محک تمام کند سنگ خوش عیاران را
Фиреби гиря зоҳид махӯр зи содаи дилӣ
فریب گریه زاهد مخور ز ساده دلی
Ки дом дар дил донааст сбҳаҳи дорон ро
که دام در دل دانه است سبحه داران را
Яке ҳазор шуд умеди ман азон хати сабз
یکی هزار شد امید من ازان خط سبز
Ки вақти шом буд ид , рӯзаи дорон ро
که وقت شام بود عید، روزه داران را
Ба суд халқ шавад ҳиммати карямони сарф
به سود خلق شود همت کریمان صرف
Ки бохт ба буд аз барад , хуши қиморон ро
که باخت به بود از برد، خوش قماران را
Азон гуруҳи талаб чун шукри ҳаловати айш
ازان گروه طلب چون شکر حلاوت عیش
Ки дар рикоб давиданд неи саворон ро
که در رکاب دویدند نی سواران را
Дар он риёз ки соиб ба нағма гарм шавад
در آن ریاض که صائب به نغمه گرم شود
Хазони ниФкнд аз ҷӯши навбаҳорон ро
خزان نیفکند از جوش نوبهاران را