Чаҳ ҳоҷатаст ба холи он баёзи гарданро ?

چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

Ситора нуқта саҳваст субҳи равшан ро

ستاره نقطه سهوست صبح روشن را

Ҳамеша тӯҳмат назора мекашад ошиқ

همیشه تهمت نظاره می کشد عاشق

зи офтоб хабар нест чашми равзан ро

ز آفتاب خبر نیست چشم روزن را

Фиғон ки хори алойиқи зи тиздстӣ ҳо

فغان که خار علایق ز تیزدستی ها

Амони надод ки созем ҷамъи доман ро

امان نداد که سازیم جمع دامن را

Гиреҳ ба ҷабҳа Маяфкан ки риштаи ҳамвор

گره به جبهه میفکن که رشته هموار

Ба қатъи роҳ буд тозӣонаи сӯзан ро

به قطع راه بود تازیانه سوزن را

Забони пок буд лозими дили равшан

زبان پاک بود لازم دل روشن

Ки барг аз яд Байзост нахли эмин ро

که برگ از ید بیضاست نخل ایمن را

Кушодаи дори дилу дастро ки лангари санг

گشاده دار دل و دست را که لنگر سنگ

Азин ду шева шавад бодбони фалохан ро

ازین دو شیوه شود بادبان فلاخن را

Чу моҳи нав , қад хам гашта бар сипеҳри вуҷӯд

چو ماه نو، قد خم گشته بر سپهر وجود

Ишора Эйаст ки омода бош рафтан ро

اشاره ای است که آماده باش رفتن را

зи ҷамъи дона ки хоҳад насиби хок шудан

ز جمع دانه که خواهد نصیب خاک شدن

Мсози танг ба худ ҳамчуи мӯри маскан ро

مساز تنگ به خود همچو مور مسکن را

Кунун ки қӯти бозуии рустамии дорӣ

کنون که قوت بازوی رستمی داری

Барор аз чаҳ бежани равони равшан ро

برآر از چه بیژن روان روشن را

Ғубори дида ҷонаст пайкарати соиб

غبار دیده جان است پیکرت صائب

Ба оҳи зеру зибри соз , хонаи тан ро

به آه زیر و زبر ساز، خانه تن را