Саҳли мшмри ҳиммати перон бо тадбир ро

سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

Каз камони болу пар парвоз бошад тир ро

کز کمان بال و پر پرواز باشد تیر را

Душмани хунхорро кӯтаҳ ба эҳсони соз , даст

دشمنِ خونخوار را کوته به احسان ساز، دست

Ҳеҷ занҷирӣ ба аз сирӣ набошад шер ро

هیچ زنجیری به از سیری نباشد شیر را

Ҳасанро хати ғубораш бениёз аз зулф кард

حسن را خطِ غبارش بی‌نیاز از زلف کرد

Эҳтиёҷ дом набӯд хоки домангир ро

احتیاجِ دام نبود خاکِ دامنگیر را

Решаи нахли куҳансол аз ҷавон афзӯн тараст

ریشهٔ نخلِ کهنسال از جوان افزون‌ترست

Бештар дилбастагӣ бошад ба дунёи пер ро

بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را

Ақли дурандеш бар мо роҳи рӯзӣ баста аст

عقلِ دوراندیش بر ما راهِ روزی بسته است

Вар на ҳар ангушт пастонеаст Тифли шер ро

ور‌نه هر انگشت پستانی است طفلِ شیر را

Бод паймоеаст оҷизи нолии оҳани дилон

باد‌پیمایی است عاجز‌نالی آهن‌دِلان

Нест дар дилҳо сироят , нолаи занҷир ро

نیست در دلها سرایت، نالهٔ زنجیر را

Ҷӯии шер аз қудрат Фарҳод мебахшад хабар

جوی شیر از قدرتِ فرهاد می‌بخشد خبر

наме тавон дар захм дидани ҷавҳари шамшер ро

می‌توان در زخم دیدن جوهرِ شمشیر را

Кишвари девонагии имрӯзи маъмур аз ман аст

کشورِ دیوانگی امروز معمور از من است

Ман бпо дорам баннои хонаи занҷир ро

من بپا دارم بنای خانهٔ زنجیر را

Ханда каз дил нест чун сӯфор , натавонад гушӯд

خنده کز دل نیست چون سوفار، نتواند گشود

Уқдаи пайкони заҳролӯд аз дили тир ро

عقدهٔ پیکانِ زهرآلود از دل تیر را

намерасад озори бадгавҳар ба наздикони фузун

می رسد آزارِ بدگوهر به نزدیکان فزون

Навбари захм аз ниёами худ буд шамшер ро

نوبرِ زخم از نیامِ خود بود شمشیر را

Дар гузар аз чашм бӯсидан ки шуд давр аз камон

در‌گذر از چشم‌بوسیدن که شد دور از کمان

Тир то бӯсед чашми ҳалқаи зиҳгир ро

تیر تا بوسید چشم حلقهٔ زهگیر را

Дар ҳарам ҳар кас гуноҳӣ кард , ҳадаш ме зананд

در حرم هر کس گناهی کرد، حَدَّش می‌زنند

Нагузаронад ишқ аз ҳмсҳбтони тақсир ро

نگذراند عشق از همصحبتان تقصیر را

Олимиро кишту дасту теғ ӯ рангин нашуд

عالَمی را کُشت و دست و تیغِ او رنگین نشد

Тезии шамшер , пок аз хӯн кунад шамшер ро

تیزیِ شمشیر، پاک از خون کند شمشیر را

Солҳо шуд бо гирифтории баҳам печида ем

سالها شد با گرفتاری بهم پیچیده‌ایم

Чун кунад оби равон аз худ ҷудои занҷирро ?

چون کند آب‌ِ روان از خود جدا زنجیر را؟

Ақл комил мешавад аз гарму сарди рӯзгор

عقل کامل می‌شود از گرم و سردِ روزگار

Об ва оташ мекунад соҳиби буриши шамшер ро

آب و آتش می‌کند صاحب‌برش شمشیر را

Барнаме гардад бароти қисмати ҳақ , хӯн махӯр

برنمی‌گردد براتِ قسمتِ حق، خون مخور

Нест мумкини бози гардидан ба пистони шер ро

نیست ممکن باز‌گردیدن به پستان شیر را

Нест мумкини соиб аз дили уқдаи ғам во шавад

نیست ممکن صائب از دل عقدهٔ غم وا‌شود

Нохунӣ то ҳаст дар кафи панҷаи тадбир ро

ناخنی تا هست در کف پنجهٔ تدبیر را