Давом нест чу айёми гули ҷавонӣ ро

دوام نیست چو ایام گل جوانی را

Шитоби ханда барқаст шодмонӣ ро

شتاب خنده برق است شادمانی را

Макун ба лаҳву лаъиби сарф , навҷуоне ро

مکن به لهو و لعب صرف، نوجوانی را

Ба хоки шӯраи марези оби зиндагонӣ ро

به خاک شوره مریز آب زندگانی را

Ба кулуфтӣ ки з даврон расад гирифта мабош

به کلفتی که ز دوران رسد گرفته مباش

Ки гирдбоди сабк май баради гаронӣ ро

که گردباد سبک می برد گرانی را

Ба пойдорӣ ғам нест рӯзгори нишот

به پایداری غم نیست روزگار نشاط

Шитоби ханда барқаст шодмонӣ ро

شتاب خنده برق است شادمانی را

Тавон зи оинаи ҷабҳа Сикандар дид

توان ز آینه جبهه سکندر دید

Сиёҳи косагии оби зиндагонӣ ро

سیاه کاسگی آب زندگانی را

Агар чаҳ қомат хам кард тоқи нисёнам

اگر چه قامت خم کرد طاق نسیانم

Чунон нашуд ки Фромш кунам ҷавонӣ ро

چنان نشد که فرامش کنم جوانی را

Қарор дар тани хокии мҷуи зи ҷони соиб

قرار در تن خاکی مجو ز جان صائب

Ҳузур , по бар рикобаст корвонӣ ро

حضور، پا بر رکاب است کاروانی را