Ба ҳар тараннумӣ аз ҷой меравад дили мо

به هر ترنمی از جای می رود دل ما

Сабки рикоб чу буи гуласт маҳмили мо

سبک رکاب چو بوی گل است محمل ما

Замини синаи мо дарду доғи прўрдст

زمین سینه ما درد و داغ پروردست

Яке ҳазор шавад тухми ашк дар гули мо

یکی هزار شود تخم اشک در گل ما

Шикасти оинаи мо ва тўтё гардид

شکست آینه ما و توتیا گردید

Ҳамон хаёли ту устода дар муқобили мо

همان خیال تو استاده در مقابل ما

Расидаем ба анҷом ва аввал сафараст

رسیده ایم به انجام و اول سفرست

зи роҳи давртар афтодааст манзили мо

ز راه دورتر افتاده است منزل ما

Ба пишдстӣ мо нест дар карами ҳотам

به پیشدستی ما نیست در کرم حاتم

з обрӯ нашавад тангдаст , соили мо

ز آبرو نشود تنگدست، سایل ما

Ҳазор нохуни тадбири ғӯта дар хӯн зад

هزار ناخن تدبیر غوطه در خون زد

Нашуд кушода шавад уқдаҳои мушкили мо

نشد گشاده شود عقده های مشکل ما

зи сарви гулшани фирдавс рост ме гузарем

ز سرو گلشن فردوس راست می گذریم

Ниҳоли қади ту то пои фишурда дар дили мо

نهال قد تو تا پا فشرده در دل ما

намехӯрем ғам аз ҳеҷ раҳгузари соиб

نمی خوریم غم از هیچ رهگذر صائب

Хушо касе ки даройад ба гӯшаи дили мо

خوشا کسی که درآید به گوشه دل ما