Чароғ роҳ надорад ба базми равшани мо

چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

зи моҳтоб гул уфтад ба чашми равзани мо

ز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما

Ба шӯрбахтӣ мо нест чашмаи замзам

به شوربختی ما نیست چشمه زمزم

Чу каъбаи бахти сияҳ , ҷома Эйаст бар тани мо

چو کعبه بخت سیه، جامه ای است بر تن ما

Чигуна узр тавонем хост аз сайёд ?

چگونه عذر توانیم خواست از صیاد؟

Қафас шудааст чу мотами сарои зи шевани мо

قفس شده است چو ماتم سرا ز شیون ما

Нишаста бар тани мо лоғарӣ чу нақши ҳасир

نشسته بر تن ما لاغری چو نقش حصیر

Шикастагӣ наравад аз қаламрави тани мо

شکستگی نرود از قلمرو تن ما

намерӯем чу моҳӣ ба чашмасор зира

نمی رویم چو ماهی به چشمه سار زره

Чу теғ , ҷавҳари зотӣ басаст ҷавшани мо

چو تیغ، جوهر ذاتی بس است جوشن ما

зи хокдони таъаллуқ гирифтаем ҳаво

ز خاکدان تعلق گرفته ایم هوا

Ғубор даст надорад ба тарафи домани мо

غبار دست ندارد به طرف دامن ما

зи бас ки барқи ҳаводис гузаштааст бар ӯ

ز بس که برق حوادث گذشته است بر او

Ба чашм мӯр кунад кори серумаи хирмани мо

به چشم مور کند کار سرمه خرمن ما

Тапончаи кории боди хазон агар ин аст

تپانچه کاری باد خزان اگر این است

Тзрўи ранг чу анқо шавад ба гулшани мо

تذرو رنگ چو عنقا شود به گلشن ما

зи файзи ин ғазали тозаи рӯ , дигар соиб

ز فیض این غزل تازه رو، دگر صائب

Ба офтоб занад хандаи табъи равшани мо

به آفتاب زند خنده طبع روشن ما