зи умр боҷ сетанд май ду солаи мо

ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

Ба офтоб шабихун занад пиёлаи мо

به آفتاب شبیخون زند پیاله ما

з бе қарории мо дардисар кашад болин

ز بی قراری ما دردسر کشد بالین

Шабӣ ки духтар руз нест дар ҳболаҳи мо

شبی که دختر رز نیست در حباله ما

зи зери бол азон сари бурун наме орем

ز زیر بال ازان سر برون نمی آریم

Ки ранг гул напарад аз насими нолаи мо

که رنگ گل نپرد از نسیم ناله ما

Нишаста то ба камар дар миёни хокистар

نشسته تا به کمر در میان خاکستر

Ҳануз ташна доғаст барги лолаи мо

هنوز تشنه داغ است برگ لاله ما

Хониш
ғзл шморҳ 658 — ъндлӣб ⬇