Ҳадиси хоми мҷўиид дар рисолаи мо

حدیث خام مجویید در رساله ما

Ба меҳри доғ расидааст барги лолаи мо

به مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

Чу ҷоми лола , май мо чакида доғ аст

چو جام لاله، می ما چکیده داغ است

Крости Зуҳра ки бар лаб наад пиёлаи мо ?

کراست زهره که بر لب نهد پیاله ما؟

Чу ҷомаи ҳарами каъба май наад бар чашм

چو جامه حرم کعبه می نهد بر چشم

Ба даст ҳар ки фитад фардӣ аз рисолаи мо

به دست هر که فتد فردی از رساله ما

Ба доғи синаи маҷрӯҳи мо мубини зинҳор

به داغ سینه مجروح ما مبین زنهار

Ки ханда дар даҳани Кебеки сӯхти лолаи мо

که خنده در دهن کبک سوخت لاله ما

Чу лола бо ҷигари гарм ишқ ме бозем

چو لاله با جگر گرم عشق می بازیم

зи доғи хеш буд анбарин кулолаи мо

ز داغ خویش بود عنبرین کلاله ما

зи ризқи мо фалаки сифла боз ме гирад

ز رزق ما فلک سفله باز می گیرد

Дарин бисот агар Ром хӯрд ғизолаи мо

درین بساط اگر رم خورد غزاله ما

Макун зи хилвати оғӯши мо тиҳии паҳлу

مکن ز خلوت آغوش ما تهی پهلو

Ки ма тамом шавад дар ҳисори ҳолаи мо

که مه تمام شود در حصار هاله ما

Абас ба синаи мо доғ май наад гардун

عبث به سینه ما داغ می نهد گردون

Ки чун сапанди ҷаҳди меҳр аз қиболаи мо

که چون سپند جهد مهر از قباله ما

Ба доғи ишқ мулоим намешавад соиб

به داغ عشق ملایم نمی شود صائب

Дилӣ ки нарм нагардад зи оҳу нолаи мо

دلی که نرم نگردد ز آه و ناله ما