Васфи зулфи ёр оҷиз мекунад тақрир ро

وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

Даврии ин роҳ , кӯтаҳ мекунад шабгир ро

دوریِ این راه، کوته می‌کند شبگیر را

Чашми ҳайрони рости доими ҳасан дар мади назар

چشمِ حیران راست دایم حسن در مدِ نظر

Акси по бар ҷо буд ойӣнаи тасвир ро

عکسِ پا بر‌جا بود آیینهٔ تصویر را

Мӯр чун дар хирман уфтад дасту по гум ме кунад

مور چون در خرمن افتد دست و پا گم می‌کند

Нест мумкини сайр дидани ҳасани оламгир ро

نیست ممکن سیر‌ْ دیدن حسنِ عالمگیر را

намекунад ваҳшати саги Лайлии ҳамон аз соя аш

می‌کند وحشت سگِ لیلی همان از سایه‌اش

Гар чаҳ маҷнӯн кард роми худ палангу шер ро

گر‌چه مجنون کرد رام خود پلنگ و شیر را

Куфр неъмат мекунад ризқи ҳалоли худ ҳаром

کفرِ نعمت می‌کند رزقِ حلالِ خود حرام

Тифл аз пистон гузидан мекунад хӯни шер ро

طفل از پستان گزیدن می‌کند خون شیر را

Дар дил оҳан кунад фарёди мазлӯмони асар

در دلِ آهن کند فریادِ مظلومان اثر

Нола аз зиндониёни афзӯн буд занҷир ро

ناله از زندانیان افزون بود زنجیر را

Аз таҳаммули душман хунхор гардад меҳрбон

از تحمل دشمنِ خونخوار گردد مهربان

Гардани таслим май резади дами шамшер ро

گردنِ تسلیم می‌ریزد دمِ شمشیر را

Даъвии ҳақро кунад ботили гуноҳ бе шуъӯр

دعویِ حق را کند باطل گناهِ بی‌شعور

Узри номақбӯл , собит мекунад тақсир ро

عذرِ نامقبول، ثابت می‌کند تقصیر را

Аз саботи пои тавон бар душманон фирӯз шуд

از ثباتِ پا توان بر دشمنان فیروز شد

Май нишонди як ҳадаф бар хок , чандини тир ро

می‌نشاند یک هدف بر خاک، چندین تیر را

Сарви соиб аз ҳуҷум қамарён болад ба хеш

سرو صائب از هجومِ قمریان بالَد به خویش

Аз мурӣдони бод нихват мефазояд пер ро

از مریدان بادِ نخوت می‌فزاید پیر را

Хониш
ғзл шморҳ 66 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇