Меҳр хомӯшӣ кунад кӯтаҳи забони тақрир ро

مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

Ин сипар дандона месозад дами шамшер ро

این سپر دندانه می‌سازد دمِ شمشیر را

Қомати хам , нафасро ҳамвор натавонист кард

قامتِ خَم، نفس را هموار نتوانست کرد

Аз каҷӣ , зӯри камон берун наёрад тир ро

از کجی، زورِ کمان بیرون نیارد تیر را

Шуд забони шукр аз савдоӣ ӯ раг дар танам

شد زبانِ شُکر از سودای او رگ در تنم

Нест аз зиндони Юсуфи шиквае занҷир ро

نیست از زندانِ یوسف شکوه‌ای زنجیر را

Аз сифедии дида ёқӯб шуд субҳи умед

از سفیدی دیدهٔ یعقوب شد صبحِ امید

Манзилии ҷузи қаср ширин нест ҷӯии шер ро

منزلی جز قصر‌شیرین نیست جویِ شیر را

Дар ба даст овардани зулфаши маро тақсир нест

در به دست‌آوردنِ زلفش مرا تقصیر نیست

Ин раҳи хобида кӯтаҳ мекунад шабгир ро

این رهِ خوابیده کوته می‌کند شبگیر را

Шермардонро намебошад ба зинати илтифот

شیرمردان را نمی‌باشد به زینت التفات

Нест ғайр аз хӯни нигории дасту пои шер ро

نیست غیر از خون نگاری دست و پای شیر را

Бо алойиқи барнамеи ое , муҷарради шӯ ки нест

با علایق برنمی‌آیی، مجرّد شو که نیست

Ғайри урёнии алоҷи ин хори домангир ро

غیر عریانی علاج این خارِ دامنگیر را

Тири каҷи соиби ҳамон беҳтар ки бошад дар камон

تیرِ کج صائب همان بهتر که باشد در کمان

Аз ҷигари беруни мёўри оҳ бетаъсир ро

از جگر بیرون میاور آهِ بی‌تأثیر را