зи ҳам наме гусалади айши ҷовдонаи мо

ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

Хумор субҳ надорад май шабонаи мо

خمار صبح ندارد می شبانه ما

Туро ки завқ сухан нест фикр соғар кун

ترا که ذوق سخن نیست فکر ساغر کن

Ки гашти чоки гиребони шробхонаҳи мо

که گشت چاک گریبان شرابخانه ما

Фасонаи дгарони хоб дар бағал дорад

فسانه دگران خواب در بغل دارد

Ба чашми хоб намак мезанад фасонаи мо

به چشم خواب نمک می زند فسانه ما

Арақ фишонӣ абри баҳор рангин аст

عرق فشانی ابر بهار رنگین است

Кунун ки холи лаби кишти гашти донаи мо

کنون که خال لب کشت گشت دانه ما

Ба ноз кӣ чаҳ майонаш , чаҳ ҷисми лоғари ман

به ناز کی چه میانش، چه جسم لاغر من

Дуе канора гирифтааст аз миёнаи мо

دویی کناره گرفته است از میانه ما

Замини зи барги хазони дидаи хирқа пӯш шавад

زمین ز برگ خزان دیده خرقه پوش شود

Агар баҳор кунад ранги ошиқонаи мо

اگر بهار کند رنگ عاشقانه ما

Куҷост доми фано то гулӯӣ мо гирад ?

کجاست دام فنا تا گلوی ما گیرد؟

Қафас хилол шуд аз фикри обу донаи мо

قفس خلال شد از فکر آب و دانه ما

Касе намонад ки бар оҳ мо насӯхт дилаш

کسی نماند که بر آه ما نسوخت دلش

Сиррӣ кашид ба ҳар равзании забонаи мо

سری کشید به هر روزنی زبانه ما

Хумори ишқат агар дардисар диҳад соиб

خمار عشقت اگر دردسر دهد صائب

Сиррӣ бикаш ба ғазалҳои ошиқонаи мо

سری بکش به غزل های عاشقانه ما