Шикасти ранг май аз тарки мигсории мо
شکست رنگ می از ترک میگساری ما
Намак ба чашми қадаҳи рехти ҳӯшёрии мо
نمک به چشم قدح ریخت هوشیاری ما
Камаст ашк барои сёҳкории мо
کم است اشک برای سیاهکاری ما
Магар кунад арақи инфеъоли ёрии мо
مگر کند عرق انفعال یاری ما
Намонад дар дили хами нами зи мигсории мо
نماند در دل خم نم ز میگساری ما
Сифед шуд лаби соғари зи бӯсаи кории мо
سفید شد لب ساغر ز بوسه کاری ما
Ба чашми ҷавҳарёни гавҳар басират нест
به چشم جوهریان گوهر بصیرت نیست
Вагарнаи гирд ятемӣаст хоксории мо
وگرنه گرد یتیمی است خاکساری ما
Чунон каз ояи раҳмати умеди халқи афзуд
چنان کز آیه رحمت امید خلق افزود
Яке ҳазор шуд аз хати умедвории мо
یکی هزار شد از خط امیدواری ما
Шудааст ҳалқаи гирдоб , чашми қурбонӣ
شده است حلقه گرداب، چشم قربانی
зи чормўҷаҳи тӯфон бе қарории мо
ز چارموجه طوفان بی قراری ما
Расед хирагии чашми мо ба миъроҷӣ
رسید خیرگی چشم ما به معراجی
Ки моҳ бар фалак аз ҳола шуд ҳисории мо
که ماه بر فلک از هاله شد حصاری ما
Кулоҳи гӯшаи ҳиммат баланд карда мост
کلاه گوشه همت بلند کرده ماست
Чу теғи кӯҳ з абраст обдории мо
چو تیغ کوه ز ابرست آبداری ما
Чунон гузашти зи тақсири мо анояти дӯст
چنان گذشت ز تقصیر ما عنایت دوست
Ки аз гуноҳ накардааст шармсории мо
که از گناه نکرده است شرمساری ما
Ба зер теғ фишурдем пои худ чандон
به زیر تیغ فشردیم پای خود چندان
Ки кӯҳи басти камари пеши бурдбории мо
که کوه بست کمر پیش بردباری ما
зи тору пуд ҷаҳон огаҳем бо тифлӣ
ز تار و پود جهان آگهیم با طفلی
Давидааст ба ҳар кӯчаи неи савории мо
دویده است به هر کوچه نی سواری ما
Забони мо агар аз шукри теғ хомӯш аст
زبان ما اگر از شکر تیغ خاموش است
Даҳон шукргузорӣаст захми кории мо
دهان شکرگزاری است زخم کاری ما
Азон давид ба офоқи номи мо соиб
ازان دوید به آفاق نام ما صائب
Ки равшанаст ҷаҳон аз нафаси шумории мо
که روشن است جهان از نفس شماری ما