Марои зи ншأаҳ ме сохт комёби ҳаво

مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

Ки ҳаст доруии беҳӯшии шароби ҳаво

که هست داروی بیهوشی شراب هوا

Алоҷ зулмат абраст бодаи равшан

علاج ظلمت ابرست باده روشن

Ки дил сиёҳ кунад бе шароби ноби ҳаво

که دل سیاه کند بی شراب ناب هوا

Ба гардиши ор май пардаи сӯзро соқӣ

به گردش آر می پرده سوز را ساقی

Ки шуд зи абри сияҳ , анбарин ниқоби ҳаво

که شد ز ابر سیه، عنبرین نقاب هوا

Умед ҳаст шавад шастаи тавбаи номаи мо

امید هست شود شسته توبه نامه ما

Чунин шавад ба тароватгар аз саҳоби ҳаво

چنین شود به طراوت گر از سحاب هوا

Шикоятӣ ки ки маро аз баҳор ҳаст ин аст

شکایتی که که مرا از بهار هست این است

Ки мекунад зтарӣ , об дар шароби ҳаво !

که می کند ز تری، آب در شراب هوا!

Аҷаб ки тавбаи сангини мо камари бандад

عجب که توبه سنگین ما کمر بندد

Ки сохт ратли гаронро сабки рикоби ҳаво

که ساخت رطل گران را سبک رکاب هوا

Мада ба дасти ҳавои ихтиёри хеш ки ҳаст

مده به دست هوا اختیار خویش که هست

Аннани гусастатар аз муваҷҷаҳи сароби ҳаво

عنان گسسته تر از موجه سراب هوا

Ҳўопрст буд ҳар нафас ба шох дигар

هواپرست بود هر نفس به شاخ دگر

Ки ихтиёр надорад дар инқилоби ҳаво

که اختیار ندارد در انقلاب هوا

Фазои чархи мақом нафас кашӣдан нест

فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیست

Нафас чигуна кунад рост дар ҳубоби ҳаво ?

نفس چگونه کند راست در حباب هوا؟

Бурун кун аз сари нихвати ҳўопрстӣ ро

برون کن از سر نخوت هواپرستی را

Ки чун ҳубоб кунад хонаҳо хароби ҳаво

که چون حباب کند خانه ها خراب هوا

зи зуҳди хушки асар дар ҷаҳон нахоҳад монад

ز زهد خشک اثر در جهان نخواهد ماند

Ки мекунад дили сангини тавбаи оби ҳаво

که می کند دل سنگین توبه آب هوا

Агар на субҳи қиёмат буд , чаро гирад

اگر نه صبح قیامت بود، چرا گیرد

Чу нома аз рух ӯ ҳар нафаси ниқоби ҳаво ?

چو نامه از رخ او هر نفس نقاب هوا؟

зи оҳу гиря ман шуд ҷаҳони чунон торик

ز آه و گریه من شد جهان چنان تاریک

Ки равшанӣ напазирад зи офтоби ҳаво

که روشنی نپذیرد ز آفتاب هوا

Шудӣ чу пер , Марв дар паии ҳавои соиб

شدی چو پیر، مرو در پی هوا صائب

Ки дилпазир буд мавсими шабоби ҳаво

که دلپذیر بود موسم شباب هوا