Хуб дорад зоҳиди шайёд , доругир ро

خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر را

Дом дурдонааст пинҳони сбҳаҳи тазвир ро

دامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را

Дар нишоту хуррамӣ , ғофил намеҷӯяд сабаб

در نشاط و خرمی، غافل نمی‌جوید سبب

Заъфарон ҳоҷат набошад хандаи тасвир ро

زعفران حاجت نباشد خندهٔ تصویر را

Нафаси қобилро дами гармӣ ба ислоҳ оварад

نفسِ قابل را دمِ گرمی به اصلاح آورد

Рост созад гӯшаи чашмӣ ба икдми тир ро

راست سازد گوشهٔ چشمی به یکدم تیر را

Лоли хоҳии хасмро , гирдоварӣ кун хеш ро

لال خواهی خصم را، گردآوری‌‌ کُن خویش را

Кин сипар дандона месозад дами шамшер ро

کاین سپر دندانه می‌سازد دمِ شمشیر را

Гардани раънои ғизолонро кунад хати чарби нарм

گردنِ رعنا غزالان را کند خط چربِ نرم

Не ба нохун мекунад мӯри заъифии шер ро

نی به ناخن می‌کند مورِ ضعیفی شیر را

Нест маҷнӯни марои парвое аз банди гарон

نیست مجنونِ مرا پروایی از بندِ گران

Об созад оташи савдои ман занҷир ро

آب سازد آتشِ سودای من زنجیر را

Рӯй хок аз сояи дасташ нигорин гашта буд

روی خاک از سایهٔ دستش نگارین گَشته بود

Пештар зон каз ниёами оради буруни шамшер ро

پیشتر زان کز نیام آرد برون شمشیر را

Чарб нармӣ кун ки борон мулоим ме кунад

چرب‌نرمی کن که بارانِ ملایم می‌کند

Чун гул бе хори соиби хори домангир ро

چون گلِ بی‌خار صائب خارِ دامنگیر را