Шукуфа шӯр фикандааст дар гулистон ҳо
شکوفه شور فکنده است در گلستانها
Шуда аст хон замини гуми дарин намакдон ҳо
شده است خوان زمین گم درین نمکدانها
Гушӯдааст баҳор аз шукуфаи дафтари айш
گشوده است بهار از شکوفه دفتر عیش
Шудааст пари зи бароти нишоти домон ҳо
شده است پر ز برات نشاط دامانها
зи бас ки рехтааст ахтари шукуфа ба хок
ز بس که ریخته است اختر شکوفه به خاک
Нишони з коҳкшон медиҳад хиёбон ҳо
نشان ز کاهکشان میدهد خیابانها
зи пардаи пӯшии барги шукуфа , гардӣда аст
ز پردهپوشی برگ شکوفه، گردیده است
Мисоли Лайлии чодари гирифта , бустон ҳо
مثال لیلی چادر گرفته، بستانها
зи риштае ки зи ақди гуҳар шукуфа кашид
ز رشتهای که ز عقد گهر شکوفه کشید
Шудааст ҳамчуи садафи пари гуҳари гиребон ҳо
شده است همچو صدف پر گهر گریبانها
Саводи хоки чунон аз шукуфа равшан шуд
سواد خاک چنان از شکوفه روشن شد
Ки сайри моҳ тавон кард дар шабистон ҳо
که سیر ماه توان کرد در شبستانها
Замин шудааст зи барги шукуфаи симини тан
زمین شده است ز برگ شکوفه سیمینتن
Гушӯдааст бағали боғ аз хиёбон ҳо
گشوده است بغل باغ از خیابانها
Шаби дароз сабӯҳӣ кунанд михўорон
شب دراز صبوحی کنند میخواران
Ки гашти машриқи субҳ аз шукуфаи бустон ҳо
که گشت مشرق صبح از شکوفه بستانها
Ба як ду ҷом , марои шер гир кун соқӣ
به یک دو جام، مرا شیر گیر کن ساقی
Ки шери маст шудааст аз шукуфаи бустон ҳо
که شیر مست شده است از شکوفه بستانها
Аҷаб ки тавба тавонад сифеди гардидан
عجب که توبه تواند سفید گردیدن
Ки шасти чеҳраи тақво ба хӯни гулистон ҳо
که شست چهره تقوی به خون گلستانها
Чаҳ оҷизи гиреҳ дил шудӣ , ба боғи хиром
چه عاجز گره دل شدی، به باغ خرام
Ки тез карда баҳор аз шукуфа , дандон ҳо
که تیز کرده بهار از شکوفه، دندانها
зи зуҳди хушк агар дар ҷаҳони ғуборӣ буд
ز زهد خشک اگر در جهان غباری بود
зи лавҳи хотири айёми шасти борон ҳо
ز لوح خاطر ایام شست بارانها
Шудааст чун рухи Лайлӣу синаи маҷнӯн
شده است چون رخ لیلی و سینه مجنون
зи ҷӯши лолау гули домани биёбон ҳо
ز جوش لاله و گل دامن بیابانها
Чунон гушоиши дил ом шуд ки во карданд
چنان گشایش دل عام شد که وا کردند
Даҳан ба ханда чу сӯфор , ҷумлаи пайкон ҳо
دهن به خنده چو سوفار، جمله پیکانها
зи ҷӯши гули раг лаъласт хор бар девор
ز جوش گل رگ لعل است خار بر دیوار
зи лолаи панҷаи марҷон шудааст мижгон ҳо
ز لاله پنجه مرجان شده است مژگانها
Чигуна дили набард аз суханварони соиб ?
چگونه دل نبرد از سخنوران صائب؟
Ки ҳаст дар неи калаки ту шкрстон ҳо
که هست در نی کلک تو شکرستانها