Онро ки нест вусъати машраби дарин саро

آن را که نیست وسعت مشرب درین سرا

Дар зиндагӣ ба танагӣ қабраст мубтало

در زندگی به تنگی قبرست مبتلا

Ҳар чанд об шуд дили ман бешуъӯр нест

هر چند آب شد دل من بی شعور نیست

Бегонаро тамиз кунад баҳр аз ошно

بیگانه را تمیز کند بحر از آشنا

Покони ситами зи даври фалаки бештари кашанд

پاکان ستم ز دور فلک بیشتر کشند

Гандум чу пок гашт хӯрд захми Асия

گندم چو پاک گشت خورد زخم آسیا

Ҷусти обро Сикандар ва шуд Хизри комёб

جست آب را سکندر و شد خضر کامیاب

Рӯзӣ ба қисматаст на кӯшиши дарин саро

روزی به قسمت است نه کوشش درین سرا

Доғам ки хори хори талаби офтоб ро

داغم که خار خار طلب آفتاب را

Чандон амони надод ки хорӣ кашад зи по

چندان امان نداد که خاری کشد ز پا

Расмаст қади шохи зи ҳосили ду то шавад

رسم است قد شاخ ز حاصل دو تا شود

Гардид қомати ту з бе ҳосилии дўто

گردید قامت تو ز بی حاصلی دوتا

Дар парда сиёҳӣ фақраст нури файз

در پرده سیاهی فقرست نور فیض

Оби ҳаёт дар дил шаб мезанад сало

آب حیات در دل شب می زند صلا

Кӯҳи ғамӣ ки дар дили ман по фишурда аст

کوه غمی که در دل من پا فشرده است

Соиб шавад зи соя ӯ нилгун , само

صائب شود ز سایه او نیلگون، سما