Осон чисон шавад зи ватани дидаи вари ҷудо ?

آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟

Каз санги хораи гашт ба сахтии шарари ҷудо

کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا

Рангин шавад зи бодаи гулранг , бе талаб

رنگین شود ز باده گلرنگ، بی طلب

Дастӣ ки чун сабу нашуд аз зери сари ҷудо

دستی که چون سبو نشد از زیر سر جدا

То ҳамчуи лола чашм гушӯдам дарин чаман

تا همچو لاله چشم گشودم درین چمن

Ҳаргиз набӯд доғи маро аз ҷигари ҷудо

هرگز نبود داغ مرا از جگر جدا

Аз дил нашуд ба об шудани маҳв , нақши ёр

از دل نشد به آب شدن محو، نقش یار

Ин сикка аз гудоз нагардад зи зари ҷудо

این سکه از گداز نگردد ز زر جدا

Баҳр аз гуҳари ғубори ятемӣ наме барад

بحر از گهر غبار یتیمی نمی برد

Мо ва трокаҳ мекунад аз икдгри ҷудо ?

ما و تراکه می کند از یکدگر جدا؟

Дар қайди тани зи хомии худ мондааст дил

در قید تن ز خامی خود مانده است دل

Бе пухтагии з шох нагардад самари ҷудо

بی پختگی ز شاخ نگردد ثمر جدا

Фарҳоди по ба кӯҳ гузорад з диданаш

فرهاد پا به کوه گذارد ز دیدنش

Кӯҳӣ ки гаштааст туро аз камари ҷудо

کوهی که گشته است ترا از کمر جدا

Натавон гирифт хурдаи зи мумсик ба рӯй сахт

نتوان گرفت خرده ز ممسک به روی سخت

Гардад зи санг агарчӣ ба оҳани шарари ҷудо

گردد ز سنگ اگرچه به آهن شرر جدا

Натавон турои ҷудои з падар кард , варна мо

نتوان ترا جدا ز پدر کرد، ورنه ما

Аз шер кардаем мукаррари шукри ҷудо

از شیر کرده ایم مکرر شکر جدا

Рангӣ надорам аз лаби лаъли ту , гарчи ман

رنگی ندارم از لب لعل تو، گرچه من

Кардам ба зӯри ҷозибаи об аз гуҳари ҷудо

کردم به زور جاذبه آب از گهر جدا

Оташ кунад тамизи зи ҳам нақду қалб ро

آتش کند تمیز ز هم نقد و قلب را

Ахлоқи хуб ва зишт шавад дар сафари ҷудо

اخلاق خوب و زشت شود در سفر جدا

Дар пардаи ҳиҷоб буд аз висоли шамъ

در پرده حجاب بود از وصال شمع

Парвона то намешавад аз болу пари ҷудо

پروانه تا نمی شود از بال و پر جدا

Соиби зи теғ марг наларзад ба хештан

صائب ز تیغ مرگ نلرزد به خویشتن

Озодае ки гашти зи худ пештари ҷудо

آزاده ای که گشت ز خود پیشتر جدا