Чашмӣ ки шуд з дидани ҳасани офарини ҷудо

چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جدا

Хӯн мехӯрд зи ҷилва ҳар нозанини ҷудо

خون می خورد ز جلوه هر نازنین جدا

Шаби кори ман гудохтану рӯз мурдан аст

شب کار من گداختن و روز مردن است

То ҳамчу мум гаштаам аз ангабини ҷудо

تا همچو موم گشته ام از انگبین جدا

Чун рафт дили зи даст , наёяд ба ҷои хеш

چون رفت دل ز دست، نیاید به جای خویش

Чун нофае ки гашти зи оҳӯии чини ҷудо

چون نافه ای که گشت ز آهوی چین جدا

Печидаи ҳамчуи гирди ятемӣ ба гавҳарем

پیچیده همچو گرد یتیمی به گوهریم

Моро з икдгр накунад остини ҷудо

ما را ز یکدگر نکند آستین جدا

Ҳар ҷо кунанд нақл , шавад нақли анҷуман

هر جا کنند نقل، شود نقل انجمن

Ҳарфӣ ки шуд азон ду лаби шаккарини ҷудо

حرفی که شد ازان دو لب شکرین جدا

Чун пардаҳои дида ёқӯб шуд сифед

چون پرده های دیده یعقوب شد سفید

То шуд садафи зи суҳбат дар смини ҷудо

تا شد صدف ز صحبت در ثمین جدا

Гарӣанд хӯн ба рӯзи ману рӯзгори ман

گریند خون به روز من و روزگار من

Ҷони ҳазини ҷудо , дили андӯҳгини ҷудо

جان حزین جدا، دل اندوهگین جدا

Домони соилон , сипари барқ офат аст

دامان سایلان، سپر برق آفت است

Аз ҳеҷ хирманӣ нашавад хӯшаи чини ҷудо !

از هیچ خرمنی نشود خوشه چین جدا!

Чун брхўрӣ ба сангдилони нарми шӯ ки мум

چون برخوری به سنگدلان نرم شو که موم

Аз рӯй нарм , нақш кунад аз нигини ҷудо

از روی نرم، نقش کند از نگین جدا

Соиб дар офтоби ҷҳонтоб маҳв шуд

صائب در آفتاب جهانتاب محو شد

Ҳар шабнамӣ ки шуд зи гулу ёсамини ҷудо

هر شبنمی که شد ز گل و یاسمین جدا