Чарб нармӣ мекунад кӯтаҳи забони шамшер ро

چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر را

Сахт рӯе мешавад санги Фсони шамшер ро

سخت‌رویی می‌شود سنگِ فِسان شمشیر را

Синаи софон бехабар аз роз олам нестанд

سینه‌صافان بی‌خبر از رازِ عالم نیستند

Ҳаст дар пардози ҷавҳарҳо ниҳони шамшер ро

هست در پردازِ جوهرها نهان شمشیر را

Сайл дар маъмура ҳо дод харобӣ ме диҳад

سیل در معموره‌ها دادِ خرابی می‌دهد

Сайд фарбеҳ мекунад мутлақи Аннани шамшер ро

صید فربه می‌کند مطلق عنان شمشیر را

Тарк хунрезӣ накард он ғамза дар айёми хат

ترکِ خونریزی نکرد آن غمزه در ایامِ خط

Кӣ шавад печида аз ҷавҳар , забони шамшер ро

کی شود پیچیده از جوهر، زبان شمشیر را

Гарчи сайди лоғари ман қобил фитрок нест

گرچه صیدِ لاغرِ من قابلِ فِتراک نیست

наме тавон кардан ба сӯзани имтиҳони шамшер ро

می‌توان کردن به سوزن امتحان شمشیر را

Май пазиради зуди лавҳи сода нақш ҳамнишин

می‌پذیرد زود لوحِ ساده نقشِ همنشین

Кард ҷавҳардори он мӯии миёни шамшер ро

کرد جوهردار آن مویِ میان شمشیر را

Моҳёнро муваҷҷаҳи дарёи дуоӣ ҷавшан аст

ماهیان را موجهٔ دریا دعایِ جوشن است

Безабонӣ мекунад ҳрзи амони шамшер ро

بی‌زبانی می‌کند حِرزِ امان شمشیر را

Ҷӯии шер аз бозуӣ Фарҳод мебахшад хабар

جوی شیر از بازوی فرهاد می‌بخشد خبر

Дар ҷароҳат мешавад ҷавҳари аёни шамшер ро

در جراحت می‌شود جوهر عیان شمشیر را

Буии гулзори шаҳодат ҳар киро бетоб кард

بوی گلزارِ شهادت هر‌که را بی‌تاب کرد

Чун лаби пани хӯрда май бӯсади даҳони шамшер ро

چون لبِ پان‌خورده می‌بوسد دهان شمشیر را

Ҷавҳар мардӣ намедонад фиреб ва макр чист

جوهرِ مردی نمی‌داند فریب و مکر چیست

Доми пайдо , дона мебошад ниҳони шамшер ро

دامِ پیدا، دانه می‌باشد نهان شمشیر را

Дар сиришти сахти ҷонони қаноат ҳирс нест

در سرشتِ سخت‌جانان قناعت حرص نیست

Қатра обӣ кунад рутаби аллсони шамшер ро

قطرهٔ آبی کند رَطب اللسان شمشیر را

Доси доим дар камӣни хӯшаҳои саркаш аст

داس دایم در کمینِ خوشه‌های سرکش است

Осмон дорад паии гарданкашони шамшер ро

آسمان دارد پی گردنکشان شمشیر را

Ғамза дорад аз дили сангин ӯ бар кӯҳи пушт

غمزه دارد از دلِ سنگینِ او بر کوه پشت

намедиҳад бе раҳмии ҷаллод , ҷони шамшер ро

می‌دهد بی‌رحمیِ جلاد، جان شمشیر را

Ҳирси зулми оҳанӣни дил аз куҳансолӣ фузуд

حرصِ ظلمِ آهنین‌دل از کهنسالی فزود

Монеъ аз хӯн нест қад чун камони шамшер ро

مانع از خون نیست قد چون کمان شمشیر را

Ҳар киро аз чори девори аносир дил гирифт

هر که را از چار‌دیوارِ عناصر دل گرفت

Май шуморади сабзаи оби равони шамшер ро

می‌شمارد سبزهٔ آبِ روان شمشیر را

Бахти хоби олӯда Эй дорам ки дар хўнризи ман

بختِ خواب‌‌آلوده‌ای دارم که در خونریز من

намешавад ҷавҳари раги хоби гарони шамшер ро

می‌شود جوهر رگِ خوابِ گران شمشیر را

Бас ки талхӣ дидаам соиб азон бидодгар

بس که تلخی دیده‌ام صائب ازان بیدادگر

Талх мегардад зи хӯни ман даҳони шамшер ро

تلخ می‌گردد ز خونِ من دهان شمشیر را

Хониш
ғзл шморҳ 69 — ъндлӣб ⬇