Рӯй ту ғунчаи сохт гули офтоб ро

روی تو غنچه ساخت گل آفتاب را

Дар ҳам шикасти кавкабаи моҳтоб ро

در هم شکست کوکبه ماهتاب را

Даврӣ макун зи суҳбати некон ки ме кунад

دوری مکن ز صحبت نیکان که می کند

Гавҳари азиз дар назари халқи об ро

گوهر عزیز در نظر خلق آب را

Пурвой растхез надоранд расатон

پروای رستخیز ندارند راستان

Рӯзи ҳисоб , ид буд худҳисоб ро

روز حساب، عید بود خودحساب را

Бе ишқи хӯни мурда буд дил ба зери пӯст

بی عشق خون مرده بود دل به زیر پوست

Аз оташаст гиряи хунини кабоб ро

از آتش است گریه خونین کباب را

Равшандилони з теғ забонанд бе ниёз

روشندلان ز تیغ زبانند بی نیاز

Ҳоҷат ба шамъ нест шаби моҳтоб ро

حاجت به شمع نیست شب ماهتاب را

Сӯрати парасти файзи зи маънӣ наме барад

صورت پرست فیض ز معنی نمی برد

Булбул ба ҷой гул напарастад гулоб ро

بلبل به جای گل نپرستد گلاب را

Маънӣ шавад зи нозукии лафз , дилпазир

معنی شود ز نازکی لفظ، دلپذیر

Дар шишааст ҷилваи дигари шароб ро

در شیشه است جلوه دیگر شراب را

Ҳар кас ки аз хасис кунад мардумии тамаъ

هر کس که از خسیس کند مردمی طمع

Дорад таваққуъ аз гули коғази гулоб ро

دارد توقع از گل کاغذ گلاب را

Соиби зи мади умри иқомати тамаъи мадор

صائب ز مد عمر اقامت طمع مدار

Ором нест ҷилваи мавҷи сароб ро

آرام نیست جلوه موج سراب را