Ҳар кас накарда дар гарав май китоб ро

هر کس نکرده در گرو می کتاب را

Нагирифтааст аз гули коғази гулоб ро

نگرفته است از گل کاغذ گلاب را

Дилро зи дарду доғ ба тадриҷ пухта кун

دل را ز درد و داغ به تدریج پخته کن

Ҳушдор хомсўз насозӣ кабоб ро

هشدار خامسوز نسازی کباب را

Шармӣ бидор аз ҷигари оташини мо

شرمی بدار از جگر آتشین ما

То чанд чун гуҳар ба гиреҳи бандии обро ?

تا چند چون گهر به گره بندی آب را؟

Равшандилони зи марг муҳобо наме кунанд

روشندلان ز مرگ محابا نمی کنند

Нур аз завол кам нашавад офтоб ро

نور از زوال کم نشود آفتاب را

Умри дубораи масъалати онҳо ки ме кунанд

عمر دوباره مسئلت آنها که می کنند

Гуё надидаанд ҷаҳони хароб ро

گویا ندیده اند جهان خراب را

Даст аз ҳаво бишӯй ки тарки ҳавои пуч

دست از هوا بشوی که ترک هوای پوچ

Дар як нафаси расонад ба дарёи ҳубоб ро

در یک نفس رساند به دریا حباب را

Рӯй сияҳ ба ашк надомат шавад сифед

روی سیه به اشک ندامت شود سفید

Борон баровард зи сиёҳии саҳоб ро

باران برآورد ز سیاهی سحاب را

Аз хати малоҳат лаб мегаван ӯ фузуд

از خط ملاحت لب میگون او فزود

Шӯр аз намак зиёда шавад ин шароб ро

شور از نمک زیاده شود این شراب را

Ҳар субҳу шом , ғайрати он ҳасан бе завол

هر صبح و شام، غیرت آن حسن بی زوال

Хӯн аз шафақ кунад ба ҷигари офтоб ро

خون از شفق کند به جگر آفتاب را

Бас нест чашми нарми турои пардаҳои хоб ?

بس نیست چشم نرم ترا پرده های خواب؟

Каз махмали ду хоба кунӣ рахти хоб ро

کز مخمل دو خوابه کنی رخت خواب را

Оради бурун чу тири хаданг аз камони сахт

آرد برون چو تیر خدنگ از کمان سخت

Умеди хокбўси ниҳоли ту об ро

امید خاکبوس نهال تو آب را

Соиби куҷо ба зарраи мо раҳм мекунад ?

صائب کجا به ذره ما رحم می کند؟

Гардун ки хокмол диҳад офтоб ро

گردون که خاکمال دهد آفتاب را