Тарҷеҳ медиҳад ба падари Авестоад ро

ترجیح می دهد به پدر اوستاد را

Ҳар кас шинохтааст баёзу савод ро

هر کس شناخته است بیاض و سواد را

Бо неку бад чу шеру шукр ҷӯш ме занад

با نیک و بد چو شیر و شکر جوش می زند

Дарёфт ҳар ки чошнии иттиҳод ро

دریافت هر که چاشنی اتحاد را

Дар зер осмон набӯд субҳ бе шафақ

در زیر آسمان نبود صبح بی شفق

Хӯн дар пиёлааст ҷабини кушод ро

خون در پیاله است جبین گشاد را

Захми забон чаҳ кор ба саргаштагон кунад ?

زخم زبان چه کار به سرگشتگان کند؟

Пурвои хор ва хас набӯд гирдбод ро

پروای خار و خس نبود گردباد را

Талхии кашон ишқ нагиранд ҷоми заҳр

تلخی کشان عشق نگیرند جام زهر

Дар маҳфилӣ ки роҳ буд нӯши бод ро

در محفلی که راه بود نوش باد را

Аз абр бениёз буд теғи обдор

از ابر بی نیاز بود تیغ آبدار

Ҳоҷат ба бода нест равонҳои шод ро

حاجت به باده نیست روان های شاد را

Заҳраст шукрӣ ки мукаррар наме шавад

زهرست شکری که مکرر نمی شود

Бдхў макун ба васл , дили номурод ро

بدخو مکن به وصل، دل نامراد را

Шоистаи худо ва расӯласт эътиқод

شایسته خدا و رسول است اعتقاد

Зойеъ макун ба аҳли ҷаҳони эътиқод ро

ضایع مکن به اهل جهان اعتقاد را

Зинҳор дар дурустии хат саъй кун ки ҳаст

زنهار در درستی خط سعی کن که هست

Хати шикаста , хоби парешони савод ро

خط شکسته، خواب پریشان سواد را

Соиб умед ҳаст ки он хати анбарин

صائب امید هست که آن خط عنبرین

Равшан кунад саводи ман бесавод ро

روشن کند سواد من بی سواد را