Бодом талх нест сазовори қанд ро

بادام تلخ نیست سزاوار قند را

Дар кори ғайр чанд кунӣ нӯшхандро ?

در کار غیر چند کنی نوشخند را؟

Май зердаст худ накунад ҳӯшманд ро

می زیردست خود نکند هوشمند را

Пурвой сайл нест замини баланд ро

پروای سیل نیست زمین بلند را

Даврӣ диҳад натиҷаи шикояти зи сӯзи ишқ

دوری دهد نتیجه شکایت ز سوز عشق

Як нола давр кард зи оташи сапанд ро

یک ناله دور کرد ز آتش سپند را

Гар пистаро ба қанд наҳуфтанд дигарон

گر پسته را به قند نهفتند دیگران

Дар писта кард хати ту пӯшидаи қанд ро

در پسته کرد خط تو پوشیده قند را

Зон зулфи пар шикан машав эмин ки ме шавад

زان زلف پر شکن مشو ایمن که می شود

Аз чини дароз , дасти таъаддии каманд ро

از چین دراز، دست تعدی کمند را

Шоиста нест ояи раҳмат ба кофарон

شایسته نیست آیه رحمت به کافران

Зойеъ макун ба ғайр , нигоҳи кашанд ро

ضایع مکن به غیر، نگاه کشند را

Эмини зи шикваи лаби хомӯш мо машав

ایمن ز شکوه لب خاموش ما مشو

Кин сайли тунд , май гусалади зуди банд ро

کاین سیل تند، می گسلد زود بند را

Чун нафас шуд салими нигаҳбон дил шавад

چون نفس شد سلیم نگهبان دل شود

Бим аз саг шубон набӯд гӯсфанд ро

بیم از سگ شبان نبود گوسفند را

Меҳр аз даҳони бастаи кушояд ба рӯй гарм

مهر از دهان بسته گشاید به روی گرم

Оташ тиҳӣ кунад зи фиғони дили сапанд ро

آتش تهی کند ز فغان دل سپند را

Хуш бош бо шикастагии дил ки оқибат

خوش باش با شکستگی دل که عاقبت

Пайдо шавад зи чин , яди тӯлии каманд ро

پیدا شود ز چین، ید طولی کمند را

Пайкони даҳони хандаи сӯфорро набаст

پیکان دهان خنده سوفار را نبست

Фикри дил ғамин набӯд ҳарза ханд ро

فکر دل غمین نبود هرزه خند را

Бедори хӯни мурда ба нашутур наме шавад

بیدار خون مرده به نشتر نمی شود

Таъсир нест дар дил бе дарди панд ро

تأثیر نیست در دل بی درد پند را

Дил мекашад зи зулф ба хати бештар ки ҳаст

دل می کشد ز زلف به خط بیشتر که هست

Мори сияҳ , дарозии шаби дардманд ро

مار سیه، درازی شب دردمند را