Хати талхи сохт он даҳани ҳамчуи қанд ро

خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را

Ин мӯри баради чошнии нӯшханд ро

این مور برد چاشنی نوشخند را

Зангор май баради буриш аз теғи обдор

زنگار می‌برد بُرش از تیغ آبدار

Хат мекунад раҳими нигоҳи кашанд ро

خط می‌کند رحیم نگاه کُشند را

Резади зи дидааш гуҳари суфта бар замин

ریزد ز دیده‌اش گهر سفته بر زمین

Ҳар кас ки дид он мижаҳои баланд ро

هر کس که دید آن مژه‌های بلند را

Хӯнҳои хуфта , дидаи бедор фитна аст

خون‌های خفته، دیدهٔ بیدار فتنه است

Ҷавлони мада ба хоки шаҳидони саманд ро

جولان مده به خاک شهیدان سمند را

Хоҳад ба нолае дили моро навохтан

خواهد به ناله‌ای دل ما را نواختن

Он кас ки сохт мутриби оташи сапанд ро

آن کس که ساخت مطرب آتش سپند را

Коми муҳӣтро накунад талх , оби шӯр

کام محیط را نکند تلخ، آب شور

Таъсир нест дар дили ушшоқи панд ро

تأثیر نیست در دل عشّاق پند را

Дорад замини сӯхтаи хати мусалламӣ

دارد زمین سوخته خطّ مسلّمی

Пурвой доғ нест дили дардманд ро

پروای داغ نیست دل دردمند را

Дарёи бағали кушода ба соҳили ниҳод рӯй

دریا بغل گشاده به ساحل نهاد روی

Дигари кадоми сайл гусастааст бандро ?

دیگر کدام سیل گسسته است بند را؟

Золим ба зулми хеш гирифтор ме шавад

ظالم به ظلم خویش گرفتار می‌شود

Аз печ ва тоб нест раҳои каманд ро

از پیچ و تاب نیست رهایی کمند را

Осӯдааст нафаси салим аз газанди даҳр

آسوده است نفس سلیم از گزند دهر

Бим аз саг шубон набӯд гӯсфанд ро

بیم از سگ شبان نبود گوسفند را

Мардони зи роҳи дард ба дармон расида анд

مردان ز راه درد به درمان رسیده‌اند

Соиби азиздори дили дардманд ро

صائب عزیزدار دل دردمند را

Хониш
ғзл шморҳ 695 — ъндлӣб ⬇