Водӣад кардааст ба ман талх , дид ро

وادید کرده است به من تلخ، دید را

Дар раҷъатаст одати аъдод , ид ро

در رجعت است عادت اعداد، عید را

Бар гӯшу лаб ситам натавон кард беш азин

بر گوش و لب ستم نتوان کرد بیش ازین

Масдӯд мекунам раҳ гуфт ва шунид ро

مسدود می کنم ره گفت و شنید را

Субҳи висол май шимурди қадрдони ишқ

صبح وصال می شمرد قدردان عشق

Дар роҳи интизори ту , чашми сифед ро

در راه انتظار تو، چشم سفید را

Гулгунаи шафақи рухи хуршедро бас аст

گلگونه شفق رخ خورشید را بس است

Ҳоҷат ба шамъ нест мазори шаҳид ро

حاجت به شمع نیست مزار شهید را

Дасти тиҳӣ буд сипари санги ҳодисот

دست تهی بود سپر سنگ حادثات

Дорад бпоӣ , бе самарии сарву бед ро

دارد بپای، بی ثمری سرو و بید را

Дар кори сахти ҷавҳари мардон аён шавад

در کار سخت جوهر مردان عیان شود

Беқуфл , фатҳ боб набошад калид ро

بی قفل، فتح باب نباشد کلید را

Хоҳӣ ки ншأаҳи ту дўболо шавад з май

خواهی که نشأه تو دوبالا شود ز می

Соиб ба рӯй ҷом бибин моҳи ид ро

صائب به روی جام ببین ماه عید را