Бо худӣ ҳаргиз нагардад дили зи дарду ғами ҷудо

با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

Ҳар ки аз худ шуд ҷудо шуд аз ғами олами ҷудо

هر که از خود شد جدا شد از غمِ عالم جدا

Нони ҷӯи хур дар биҳишти ҷовдон поянда бош

نان جو خور در بهشتِ جاودان پاینده باش

Каз биҳишт аз хӯрдани гандум шудаи сети одами ҷудо

کز بهشت از خوردنِ گندم شده‌ست آدم جدا

То туро чун гул дар ин гулзор бошад хурда Эй

تا تو را چون گل در این گلزار باشد خرده‌ای

Дидаи шурӣ буд ҳар қатраи шабнами ҷудо

دیده‌ٔ شوری بود هر قطرهٔ شبنم جدا

Даври гаштан аз сабки рӯҳон буд бар дили гарон

دور گشتن از سبک‌روحان بود بر دل گران

намешавад сангин чу ъисиٰ гардад аз Марями ҷудо

می‌شود سنگین چو عیسیٰ گردد از مریم جدا

Дар ҳарими васли ашки шӯри ман ширин нашуд

در حریمِ وصل اشکِ شور من شیرین نشد

Каъба натавонист кардани талхӣ аз замзами ҷудо

کعبه نتوانست کردن تلخی از زمزم جدا

Чун зи сад гирдоби киштӣ солим ояд бар канор ?

چون ز صد گرداب کشتی سالم آید بر کنار؟

Нест мумкин дил шавад зон турра ӣ пари хами ҷудо

نیست ممکن دل شود زان طره‌ی پر خم جدا

Лиззати хосии сет бо ҳар бӯсаи лабҳои ӯ

لذتِ خاصی‌ست با هر بوسه‌ٔ لبهای او

намешавад нақш навай ҳар дам аз ин хотами ҷудо

می‌شود نقشِ نوی هر دم از این خاتم جدا

Чун ду то шуд қади видоъи рӯҳро омода бош

چون دو تا شد قد وداعِ روح را آماده باش

Каз камони тир сбкрў мешавад икдми ҷудо

کز کمان تیرِ سبکرو می‌شود یکدم جدا

Тавсани умри туро карданд аз он сарсари хиром

توسنِ عمرِ تو را کردند از آن صَرصَر خَرام

То ту коҳу донаи худро кунӣ аз ҳам ҷудо

تا تو کاه و دانهٔ خود را کنی از هم جدا

То дам рафтани сабк аз ҷои туоне хостн

تا دمِ رفتن سبک از جا توانی خاستن

Молро дар зиндагӣ аз хеш кун кам кам ҷудо

مال را در زندگی از خویش کن کم کم جدا

Не ки ҷонро тоза месозад зи қурби ҳамнафас

نی که جان را تازه می‌سازد ز قُربِ همنفس

Қолаб беҷон шавад чун гардад аз ҳамдами ҷудо

قالبِ بی‌جان شود چون گردد از همدم جدا

Неку бадро мекунад соиби фалаки ҳам имтиёз

نیک و بد را می‌کند صائب فلک هم‌امتیاز

Гандуму ҷӯро кунадгар Асия аз ҳам ҷудо

گندم و جو را کند گر آسیا از هم جدا

Хониш
ғзл шморҳ 7 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇