Аз шарм , ҳирси дилбарии афзуди ноз ро

از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

Каз духтан гурусна шавад чашм , боз ро

کز دوختن گرسنه شود چشم، باز را

Дорам умеди он ки шавад табли бозгашт

دارم امید آن که شود طبل بازگشت

Овози дил тапиданам он шоҳбоз ро

آواز دل تپیدنم آن شاهباز را

Фарёди андалеби з гул шуд яке ҳазор

فریاد عندلیب ز گل شد یکی هزار

Бепарда кард , парда бисёр , соз ро

بی پرده کرد، پرده بسیار، ساز را

Азҳоиҳои гиряи ман , чун садои об

از های های گریه من، چون صدای آب

Хоби ғурури гашти гаронсанг , ноз ро

خواب غرور گشت گرانسنگ، ناز را

Оҳани дилон ба аҷз мулоим наме шаванд

آهن دلان به عجز ملایم نمی شوند

Аз ашки шамъ дил нашавад нарм , газ ро

از اشک شمع دل نشود نرم، گاز را

Дилҳои бениёз наяндешад аз зиён

دلهای بی نیاز نیندیشد از زیان

Пурвои нақш кам набӯд покбоз ро

پروای نقش کم نبود پاکباز را

Гардад қабули халқ , ҳиҷоби қабули ҳақ

گردد قبول خلق، حجاب قبول حق

Пӯшида кун зи дидаи мардуми намоз ро

پوشیده کن ز دیده مردم نماز را

Хомаш нишин чу шамъ ки лозим фитода аст

خامش نشین چو شمع که لازم فتاده است

Кӯтоҳии ҳаёт , забони дароз ро

کوتاهی حیات، زبان دراز را

Фармон пазир бош ки аз роҳи бандагӣ

فرمان پذیر باش که از راه بندگی

Маҳмӯд шуд зи ҳалқа ба гӯашони Аёз ро

محمود شد ز حلقه به گوشان ایاز را

Дар маҳфилӣ ки нест май ноб , орифон

در محفلی که نیست می ناب، عارفان

Аз зоҳидӣ хушк шуморанд соз ро

از زاهدان خشک شمارند ساز را

Манъам макун зи парвариши хеш чун ҳилол

منعم مکن ز پرورش خویش چون هلال

КоФкндаҳам чу ма ба тамомии гудоз ро

کافکنده ام چو مه به تمامی گداز را

Сар меравад ба боди зи ифшои рози ишқ

سر می رود به باد ز افشای راز عشق

Соиби наҳуфтаи дори гуҳарҳои роз ро

صائب نهفته دار گهرهای راز را