Донистаам ғурури харидори хеш ро

دانسته ام غرور خریدار خویش را

Худ ҳамчуи зулф май шиканами кори хеш ро

خود همچو زلف می شکنم کار خویش را

Ҳар гавҳарӣ ки роҳат бе қӣматии шинохт

هر گوهری که راحت بی قیمتی شناخت

Шуд оби сард , гармии бозори хеш ро

شد آب سرد، گرمی بازار خویش را

Дар зери бори миннат партав наме рӯем

در زیر بار منت پرتو نمی رویم

Донистаем қадари шаби тори хеш ро

دانسته ایم قدر شب تار خویش را

Зиндон буд ба мардуми бедор , маҳди хок

زندان بود به مردم بیدار، مهد خاک

Дар хоб кун ду дидаи бедори хеш ро

در خواب کن دو دیده بیدار خویش را

Нодӣданӣаст сӯрат бе маънии ҷаҳон

نادیدنی است صورت بی معنی جهان

Равшани мсози оинаи тори хеш ро

روشن مساز آینه تار خویش را

Ҳар дам чу токи бор дарахтӣ наме шавем

هر دم چو تاک بار درختی نمی شویم

Чун сарв бастаем ба дили бори хеш ро

چون سرو بسته ایم به دل بار خویش را

Чун субҳ додаем ба як ҷуръаи шафақ

چون صبح داده ایم به یک جرعه شفق

Хандон ба пери майкадаи дастори хеш ро

خندان به پیر میکده دستار خویش را

Изҳори фақри пеш фурӯмоягон макун

اظهار فقر پیش فرومایگان مکن

Пӯшидаи дори гавҳари шҳўори хеш ро

پوشیده دار گوهر شهوار خویش را

( ҳаргиз чунон нашуд ки тавонем фарқ кард

(هرگز چنان نشد که توانیم فرق کرد

Аз риштаҳои зулф , дили зори хешро )

از رشته های زلف، دل زار خویش را)

Дар зери хоку гирди касодӣ наҳуфта ем

در زیر خاک و گرد کسادی نهفته ایم

Аз чашми халқи гавҳари шҳўори хеш ро

از چشم خلق گوهر شهوار خویش را

Аз бениши баланд , ба пастӣ рҳондаҳ ем

از بینش بلند، به پستی رهانده ایم

Соиби зи сайли ҳодисаи девори хеш ро

صائب ز سیل حادثه دیوار خویش را