Пӯшидагар ба зулф кунӣ рӯй хеш ро

پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

Охири чисон наҳуфта кунӣ буии хешро ?

آخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟

Бе ихтиёри бӯса бар ойӣна май занӣ

بی اختیار بوسه بر آیینه می زنی

Гар бенгарӣ ба дидаи ман рӯй хеш ро

گر بنگری به دیده من روی خویش را

Резади зи атсаи мағзи ғизолони чин ба хок

ریزد ز عطسه مغز غزالان چین به خاک

Гирдоварӣ агар накунӣ буии хеш ро

گردآوری اگر نکنی بوی خویش را

Шерозаи ҳазор дили пора пора аст

شیرازه هزار دل پاره پاره است

Аз шонаи тор ва мор макун мӯии хеш ро

از شانه تار و مار مکن موی خویش را

Ҷавҳар басаст сабзаи шамшери обдор

جوهر بس است سبزه شمشیر آبدار

Заҳмати мада ба васмаи ду абрӯии хеш ро

زحمت مده به وسمه دو ابروی خویش را

Хониш
ғзл шморҳ 709 — ъндлӣб ⬇