Аз фиғон шуд сари гаронӣ беш он танноз ро

از فغان شد سر‌گرانی بیش آن طناز را

Нолаи ошиқ буд афсонаи хоби ноз ро

نالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را

Аз риёзати доман мақсӯд меояд ба чанг

از ریاضت دامنِ مقصود می‌آید به چنگ

Гӯшмол охир шавад дасти навозиши соз ро

گوشمال آخر شود دستِ نوازش ساز را

Аз забони бозии сухани чинро забон гардад дароз

از زبان‌بازی سخن‌چین را زبان گردد دراز

намешавад меҳри даҳан , шамъ аз хамӯшӣ газ ро

می‌شود مُهرِ دهن، شمع از خموشی گاز را

Май кушояди боли шӯҳрати нола дар кунҷи қафас

می‌گشاید بالِ شهرت ناله در کنجِ قفس

намекунад хаси пӯши гулшани шуълаи овоз ро

می‌کند خس‌پوشِ گلشن شعلهٔ آواز را

Сафҳаи нанавиштаро аз ҳарфи гирон бок нест

صفحهٔ ننوشته را از حرف‌گیران باک نیست

Бастан лаб мешавад меҳри даҳани ғаммоз ро

بستنِ لب می‌شود مُهرِ دهن غمّاز را

намезанад нохун ба дил ҳар чанд ҳарсозӣ ки ҳаст

می‌زند ناخن به دل هر‌چند هر سازی که هست

Дасти дигар дар хароши дил буд овоз ро

دستِ دیگر در خراشِ دل بود آواز را

Аз назар бастани зи дунё , рағбат зоҳид фузуд

از نظر‌بستن ز دنیا، رغبتِ زاهد فزود

Ҳирси сайд аз чашм бастан беш гардад боз ро

حرصِ صید از چشم‌بستن بیش گردد باز را

Лафзи нозук , ҳасани маъниро ду боло ме кунад

لفظِ نازک، حسنِ معنی را دو‌بالا می‌کند

Шишаи Широз май бояд май Широз ро

شیشهٔ شیراز می‌باید میِ شیراز را

Аз худ орои сабки парвозӣ аз тоўс рафт

از خود‌آرایی سبک‌پروازی از طاوس رفت

Гашти рангинии ҳинои болу пари парвоз ро

گشت رنگینی حنای بال و پر پرواز را

Тир рӯй таркиш аз хӯн беш рӯзӣ ме хӯрд

تیرِ روی ترکش از خون بیش‌ روزی می‌خورد

намерасад аз чархи заҳмати бештари мумтоз ро

می‌رسد از چرخ زحمت بیشتر ممتاز را

Буии гулро барги натавонади зи ҷавлони боздошт

بوی گل را برگ نتواند ز جولان بازداشت

Чун кунам соиби ниҳон дар пардаи дили розро ?

چون کنم صائب نهان در پردهٔ دل راز را؟