Ҳар хасӣ қимат надонад нолаи шбхиз ро

هر خسی قیمت نداند نالهٔ شبخیز را

Хусравӣ бояд ки донад қадари ин шабдиз ро

خسروی باید که داند قدر این شبدیز را

Хомшии дарё ва гуфту гӯи хас ва хошок ӯст

خامشی دریا و گفت و گو خس و خاشاکِ اوست

Пок кун аз хору хаси ин баҳри гўҳрхиз ро

پاک‌کن از خار و خس این بحرِ گوهرخیز را

Дафтари гулро ба об чашм хоҳад поки шаст

دفترِ گل را به آبِ چشم خواهد پاک شست

Гар бибинад булбули он рухсори шабнами хез ро

گر ببیند بلبل آن رخسارِ شبنم‌خیز را

Тезии мижгон ӯ гуфтам шавад аз хоб кам

تیزیِ مژگانِ او گفتم شود از خواب کم

Хоб сангин шуд Фсони он дашнаи хўнриз ро

خوابِ سنگین شد فسان آن دشنهٔ خونریز را

Ишқи хунхор аз дили пурхӯн фузун гирад хабар

عشقِ خونخوار از دلِ پرخون فزون گیرد خبر

Беш дорад поси соқии соғари лабрез ро

بیش دارد پاس ساقی ساغرِ لبریز را

Шавкати шоҳии сабк сангаст дар мизони адл

شوکت شاهی سبک‌سنگ است در میزانِ عدل

Ишқ мегирад ба хӯни кӯҳкани парвиз ро

عشق می‌گیرد به خونِ کوهکن پرویز را

Дар қиёмати куштаи нози ту май ғалатад ба хӯн

در قیامت کشتهٔ ناز تو می‌غلطد به خون

Брнёиди зуди хӯн аз захм , теғи тез ро

برنیاید زود خون از زخم، تیغِ تیز را

Дар баҳори сурхи рӯеи ҳамчуи ҷинат ғӯта дод

در بهارِ سرخ‌رویی همچو جنّت غوطه داد

Фикри рангини ту соиби хиттаи табриз ро

فکرِ رنگینِ تو صائب خطّهٔ تبریز را

Хониш
ғзл шморҳ 72 — ъндлӣб ⬇