Пайвастаи дили сиёҳ буд халқи танг ро

پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

Доими ситора сӯхта бошад паланг ро

دایم ستاره سوخته باشد پلنگ را

Шуд бештари зи қомати хам дил сиёҳем

شد بیشتر ز قامت خم دل سیاهیم

Сайқали баради зи оина ҳар чанд занг ро

صیقل برد ز آینه هر چند زنگ را

Бар зари мгири танг ки аз хурдаи шарор

بر زر مگیر تنگ که از خرده شرار

Доим ба оҳанаст сару кори санг ро

دایم به آهن است سر و کار سنگ را

Аз теғ обдор натарсанд прдлон

از تیغ آبدار نترسند پردلان

Аз чор муваҷҷаҳ нест муҳобои наҳанг ро

از چار موجه نیست محابا نهنگ را

Аз халқи танг бар ту ҷаҳон танг гашта аст

از خلق تنگ بر تو جهان تنگ گشته است

Беруни зи пой хеш кун ин кафши танг ро

بیرون ز پای خویش کن این کفش تنگ را

Ҳалвоӣ оштӣаст чу шуд заҳри одатӣ

حلوای آشتی است چو شد زهر عادتی

Рағбат ба сулҳ нест бдомўзи ҷанг ро

رغبت به صلح نیست بدآموز جنگ را

Шуд саҳари соҳирони з Асоӣ кулем маҳв

شد سحر ساحران ز عصای کلیم محو

Дар расатон асар набӯд риюу ранг ро

در راستان اثر نبود ریو و رنگ را

Дузади зи як хаданг ба ҳам , шасти софи ту

دوزد ز یک خدنگ به هم، شست صاف تو

Чун донаҳои сбҳаҳи қатори кулангро !

چون دانه های سبحه قطار کلنگ را!

То ҳаст дар чамани асар аз рангу буии гул

تا هست در چمن اثر از رنگ و بوی گل

Соиби мадаи зи даст май лолаи ранг ро

صائب مده ز دست می لاله رنگ را