Ҳаст аз заволи наъл дар оташи камол ро

هست از زوال نعل در آتش کمال را

Шуд бутаи гудоз , тамомии ҳилол ро

شد بوته گداز، تمامی هلال را

Аз чашми захм , маҳд амонаст лоғарӣ

از چشم زخم، مهد امان است لاغری

Доғи клФ ба чеҳра набошад ҳилол ро

داغ کلف به چهره نباشد هلال را

Аз узр лаб бабанд ки дар шустани гуноҳ

از عذر لب ببند که در شستن گناه

Даст дигар буд арақи инфеъол ро

دست دگر بود عرق انفعال را

Чун тўтё ба дидаи худ ҷой ме диҳанд

چون توتیا به دیده خود جای می دهند

Дилҳои дардманд , ғубори малол ро

دلهای دردمند، غبار ملال را

Ғайр аз сарин ёр дар оғӯши зини зар

غیر از سرین یار در آغوش زین زر

Якҷо ки дидаи моҳи тамому ҳилолро ?

یکجا که دیده ماه تمام و هلال را؟

Аз дасти чап чу рости гушоиши тамаъи мадор

از دست چپ چو راست گشایش طمع مدار

Файзи насим субҳ набошад шимол ро

فیض نسیم صبح نباشد شمال را

Хӯн хӯрданаст рӯзии аҳли сухани зи фикр

خون خوردن است روزی اهل سخن ز فکر

Аз буи машк нест таматтуъи ғизол ро

از بوی مشک نیست تمتع غزال را

Бо биксони ҳимояти ҳақи бештар буд

با بیکسان حمایت حق بیشتر بود

Симурғи пурвирд ба таҳи бол , зол ро

سیمرغ پرورد به ته بال، زال را

Ҳар кас ки захмӣ аз назар шӯр гашта аст

هر کس که زخمی از نظر شور گشته است

Аз гӯшвор ба шимурди гӯшмол ро

از گوشوار به شمرد گوشمال را

Шуд ҳасани хати яке сад азон холи анбарин

شد حسن خط یکی صد ازان خال عنبرین

Масъӯд кард ахтари саъди ин вабол ро

مسعود کرد اختر سعد این وبال را

Дил об кун , вагарнаи дарин шиша хона нест

دل آب کن، وگرنه درین شیشه خانه نیست

Ойӣнае ки дарак кунад бемисол ро

آیینه ای که درک کند بی مثال را

Соиби зи ризқи бастагӣӣ дар ҳиҷоб нест

صائب ز رزق بستگیی در حجاب نیست

Магушоӣ пеши халқи даҳони савол ро

مگشای پیش خلق دهان سؤال را