Натавон ба хоб кард мусаххари хаёл ро

نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

Ҷузи печ ва тоб нест каманди ин ғизол ро

جز پیچ و تاب نیست کمند این غزال را

Дар олами хаёл , баҳораст чори фасл

در عالم خیال، بهارست چار فصل

Булбул ба чатри гули надиҳади зери бол ро

بلبل به چتر گل ندهد زیر بال را

Ҳар чанд ҳасанро хатар аз чашм пок нест

هر چند حسن را خطر از چشم پاک نیست

Пинҳони зи об ва оина кун он ҷамол ро

پنهان ز آب و آینه کن آن جمال را

Раҳмӣ ба шишаи хонаи дилҳои халқ кун

رحمی به شیشه خانه دلهای خلق کن

Аз мемакун ду оташаи он ранги ол ро

از می مکن دو آتشه آن رنگ آل را

Аз гулшанӣ ки сарви ту доман кашон равад

از گلشنی که سرو تو دامن کشان رود

Бе тоқатии зи решаи براردи ниҳол ро

بی طاقتی ز ریشه برآرد نهال را

Барг нишот нест дарин тираи хокдон

برگ نشاط نیست درین تیره خاکدان

Райҳони зи оҳи сард буд ин суфол ро

ریحان ز آه سرد بود این سفال را

Даҳ дар шавад кушода , шавад баста чун дарӣ

ده در شود گشاده، شود بسته چون دری

Ангушт , тарҷумон забонаст лол ро

انگشت، ترجمان زبان است لال را

Бо тирагӣ бисоз ки абрӯии анбарин

با تیرگی بساز که ابروی عنبرین

Икшби сифеди гашти зи миннати ҳилол ро

یکشب سفید گشت ز منت هلال را

Бар ҷурм ман бубахш ки овардаам шафиъ

بر جرم من ببخش که آورده ام شفیع

Ашки надомату арақи инфеъол ро

اشک ندامت و عرق انفعال را

Дар малики хеши рахна фикандани з ақл нест

در ملک خویش رخنه فکندن ز عقل نیست

Зинҳори бастаи дори забони савол ро

زنهار بسته دار زبان سؤال را

Соиб кашид сар ба гиребони нестӣ

صائب کشید سر به گریبان نیستی

Тасхир кард мамлакат безавол ро

تسخیر کرد مملکت بی زوال را