Ориф мтобът накунад қолу қил ро

عارف متابعت نکند قال و قیل را

Бонг даро ба кор наёяд далел ро

بانگ درا به کار نیاید دلیل را

Бо дӯстони ҳақ чаҳ кунад хасми шуълаи хуй ?

با دوستان حق چه کند خصم شعله خوی؟

Боғу бҳорҳост дар оташи халил ро

باغ و بهارهاست در آتش خلیل را

Пос нафас бидор ки он хуии оташин

پاس نفس بدار که آن خوی آتشین

Дар зер лаб гудохт нафаси Ҷабраил ро

در زیر لب گداخت نفس جبرئیل را

Чашмӣ ки роҳи барад ба он лаъли обдор

چشمی که راه برد به آن لعل آبدار

Мавҷи сароб май шимурди слсбил ро

موج سراب می شمرد سلسبیل را

Аз ҳиммати бузург ба давлат тавон расед

از همت بزرگ به دولت توان رسید

Оре ба фили сайди намоянди фил ро

آری به فیل صید نمایند فیل را

Дар марг , ғифлати ту сироят наме кунад

در مرگ، غفلت تو سرایت نمی کند

Пурвой серума нест садои раҳил ро

پروای سرمه نیست صدای رحیل را

Бошад биҳишти нақд , шаҳидон агар кунанд

باشد بهشت نقد، شهیدان اگر کنند

Гулгунаи изори ту хӯни сиблат ро

گلگونه عذار تو خون سبیل را

Охири сиёҳи бахтии маҷнӯн азиз кард

آخر سیاه بختی مجنون عزیز کرد

Бар чеҳраи занони араб , холи нил ро

بر چهره زنان عرب، خال نیل را

эй он ки шуд туро ба никуии баланди ном

ای آن که شد ترا به نکویی بلند نام

Машумор саҳл , неъмати зикри ҷамил ро

مشمار سهل، نعمت ذکر جمیل را

Кӣ нили чашм захм шавад Юсуфи маро ?

کی نیل چشم زخم شود یوسف مرا؟

Машшотагар ба кор барад равад нил ро

مشاطه گر به کار برد رود نیل را

Озодае ки талхӣ эҳсон кашида аст

آزاده ای که تلخی احسان کشیده است

Соиб ба аз Карими шуморади бахил ро

صائب به از کریم شمارد بخیل را