Дар гардиш оваред май лаъли фом ро

در گردش آورید می لعل فام را

Зин беш хушк лаб мапасндед ҷом ро

زین بیش خشک لب مپسندید جام را

Точўни шафақи мудоми рахти лолаи гаван буд

تاچون شفق مدام رخت لاله گون بود

Бебода магзарон чу фалаки субҳу шом ро

بی باده مگذران چو فلک صبح و شام را

Ғофил машав ки вақти шиносони навбаҳор

غافل مشو که وقت شناسان نوبهار

Чун лола бар замин наниҳоданд ҷом ро

چون لاله بر زمین ننهادند جام را

Ҳар кас ба хӯни дили з май ноб сулҳ кард

هر کس به خون دل ز می ناب صلح کرد

Муҳкам гирифт домани айши мудом ро

محکم گرفت دامن عیش مدام را

Омад зи зери санги бурун ҳар дилӣ ки рехт

آمد ز زیر سنگ برون هر دلی که ریخت

Бар хок , миваҳои таманнои хом ро

بر خاک، میوه های تمنای خام را

Додеми орифона чу Мансури тан ба дор

دادیم عارفانه چو منصور تن به دار

Кардем нақд , равзаи доруссалом ро

کردیم نقد، روضه دارالسلام را

Бар теғи кӯҳ сина фишорад зи инфеъол

بر تیغ کوه سینه فشارد ز انفعال

Кебекӣ ки оварад ба назари он хиром ро

کبکی که آورد به نظر آن خرام را

Онҷо ки дурбинӣ рашкаст , ошиқон

آنجا که دوربینی رشک است، عاشقان

Имсок мекунанд зи ҷонони паём ро

امساک می کنند ز جانان پیام را

Дилро ба зӯри ишқи рҳондим аз бадан

دل را به زور عشق رهاندیم از بدن

Бо худ ба зер хок набардем дом ро

با خود به زیر خاک نبردیم دام را

Айби ман аз шумор бурунаст ва аз ҳисоб

عیب من از شمار برون است و از حساب

Соиби зи чашм халқ бапушам кадомро ?

صائب ز چشم خلق بپوشم کدام را؟