Печидааст дасти ту даст кулем ро

پیچیده است دست تو دست کلیم را

Дар ҳуққа карда лаъли ту дар ятем ро

در حقه کرده لعل تو در یتیم را

Мавҷ аз ҳақиқати гуҳари баҳр ғофил аст

موج از حقیقت گهر بحر غافل است

Ҳодис чигуна дараки намояди қадимро ?

حادث چگونه درک نماید قدیم را؟

Дар қатли мо ба наргиси худ маслиҳати мубин

در قتل ما به نرگس خود مصلحت مبین

Кондишаҳ саҳеҳ набошад сқимро !

کاندیشه صحیح نباشد سقیم را!

Дарёст доғи ҳавсилаи ман , ки чун садаф

دریاست داغ حوصله من، که چون صدف

Май пурварам ба дасти тиҳии сад ятем ро

می پرورم به دست تهی صد یتیم را

Махсӯси аҳли ҳол буд гӯшмоли ишқ

مخصوص اهل حال بود گوشمال عشق

Оташ диҳад фишор , гули хуши шамем ро

آتش دهد فشار، گل خوش شمیم را

Гирди хиҷолат аз рухи соил ки май барад ?

گرد خجالت از رخ سایل که می برد؟

Шарми карам агар нгдозди Карим ро

شرم کرم اگر نگدازد کریم را

Фақри сёҳрўи маҳаки бухл ва ҳиммат аст

فقر سیاهرو محک بخل و همت است

Муҳтоҷ аз Карими шиносади лӣим ро

محتاج از کریم شناسد لئیم را

Соиби зи бандаҳои бохалос ме шавад

صائب ز بنده های باخلاص می شود

Ҳар кас ба як тараф наад умеду бим ро

هر کس به یک طرف نهد امید و بیم را