Савдо ба кӯҳу дашт сало медиҳад маро

سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

Ҳар лолае пиёла ҷудо медиҳад маро

هر لاله‌ای پیالهٔ جدا می‌دهد مرا

Мастонаи ҷилваҳои ту дар ҳар назора Эй

مستانه جلوه‌های تو در هر نظاره‌ای

Чун мавҷ , сар ба об бақо медиҳад маро

چون موج، سر به آبِ بقا می‌دهد مرا

Майхонаҳо ба об расед аз хумори ман

میخانه‌ها به آب رسید از خمارِ من

Миноу ҷом , дод куҷо медиҳад маро ?

مینا و جام، دادِ کجا می‌دهد مرا؟

Сайлоби ман зи биҳдаҳ гардӣаст тираи дил

سیلابِ من ز بیهده‌گردی است تیره دل

Астодгӣ чу баҳр , ҷило медиҳад маро

استادگی چو بحر، جلا می‌دهد مرا

Бораст мӯӣ бар сари озодаи хотирон

بارست موی بر سرِ آزاده خاطران

Аз соя кӣ фиреб , ҳумо медиҳад маро ?

از سایه کی فریب، هما می‌دهد مرا؟

Дар дидаи сиёҳи длонм агар чаҳ хор

در دیدهٔ سیاه‌دلانم اگر چه خوار

Оби ҳаёт , ҷон ба баҳо медиҳад маро

آبِ حیات، جان به بها می‌دهد مرا

Ин оташӣ ки дар ҷигари ман гирифта аст

این آتشی که در جگرِ من گرفته است

Аз ҷисми худ чу шамъ ғизо медиҳад маро

از جسمِ خود چو شمع غذا می‌دهد مرا

Боғу баҳори ман нафас орамида аст

باغ و بهارِ من نفسِ آرمیده است

Беморӣ , насим шифо медиҳад маро

بیماری، نسیمِ شفا می‌دهد مرا

Аз баси лабами зи шикваи лаби тишнагии параст

از بس لبم ز شکوهٔ لب‌تشنگی پُرست

Тбхолаҳҳо садо чу даро медиҳад маро

تبخاله‌ها صدا چو درا می‌دهد مرا

Сайраст чашми шабнами ман , варна шохи гул

سیرست چشمِ شبنمِ من، ورنه شاخِ گل

Оғӯш боз карда сало медиҳад маро

آغوش باز کرده صلا می‌دهد مرا

Он сабзаам ки сангдилиҳои рӯзгор

آن سبزه‌ام که سنگدلی‌های روزگار

Дар зер санг нашав ва намо медиҳад маро

در زیر سنگ نَشو و نَما می‌دهد مرا

Он хушк пораам ки шавад об аз инфеъол

آن خشک‌پاره‌ام که شود آب از انفعال

Мумсик агар ба даст гадо медиҳад маро

مُمسِک اگر به دستِ گدا می‌دهد مرا

Дар гӯши қадрдонии ман ҳалқа зараст

در گوشِ قدردانی من حلقهٔ زرست

Ҳар кас ки гӯшмол баҷо медиҳад маро

هر کس که گوشمالِ بجا می‌دهد مرا

Дар хоку хӯни нишондаи чашм ситора ам

در خاک و خون نشاندهٔ چشمِ ستاره‌ام

Хокистари сипеҳр ҷило медиҳад маро

خاکسترِ سپهر جلا می‌دهد مرا

Астодгӣаст қиблаи наморо далели роҳ

استادگی است قبله‌نما را دلیلِ راه

Ҳайрати нишон ба роҳ худо медиҳад маро

حیرت نشان به راهِ خدا می‌دهد مرا

Ин гарданӣ ки ман чу ҳадаф баркашида ам

این گردنی که من چو هدف برکشیده‌ام

Соиби нишон ба тир қазо медиҳад маро

صائب نشان به تیرِ قضا می‌دهد مرا