Аз офтоб ишқ нигарадед ранги ман

از آفتاب عشق نگردید رنگ من

Оташ чаҳ пухтагӣ ба самар медиҳад маро ?

آتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟

Найранги чарх , чун гули раънои дарин чаман

نیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمن

Хӯни дил аз пиёла зар медиҳад маро

خون دل از پیاله زر می دهد مرا

Шухӣ ки заҳри чашми з ман доштӣ дареғ

شوخی که زهر چشم ز من داشتی دریغ

Соиб ба илтимос шукр медиҳад маро

صائب به التماس شکر می دهد مرا

Дашноми ёри ҷон дигар медиҳад маро

دشنام یار جان دگر می دهد مرا

Ин заҳри парвариш ба шукр медиҳад маро

این زهر پرورش به شکر می دهد مرا

Зулфи дарози дасти ту май орадам ба дом

زلف دراز دست تو می آردم به دام

Чандон ки чашми шӯхи ту сар медиҳад маро

چندان که چشم شوخ تو سر می دهد مرا

Он муваҷҷаҳам ки баҳри пари ошӯби рӯзгор

آن موجه ام که بحر پر آشوب روزگار

Дар ҳар шикаст , бол дигар медиҳад маро

در هر شکست، بال دگر می دهد مرا

Акнӯн ки об шуд садафи ман зи тишнагӣ

اکنون که آب شد صدف من ز تشنگی

Абри баҳор , об гуҳар медиҳад маро

ابر بهار، آب گهر می دهد مرا

Монанди лола , сӯхта ноне аст рӯзем

مانند لاله، سوخته نانی است روزیم

Он ҳам фалак ба хӯн ҷигар медиҳад маро

آن هم فلک به خون جگر می دهد مرا

Сайраст чашми зарраи ман , варна осмон

سیرست چشم ذره من، ورنه آسمان

Чун офтоби зар ба сипар медиҳад маро

چون آفتاب زر به سپر می دهد مرا

Фориғи з тӯшаам ки дили оташини Аннан

فارغ ز توشه ام که دل آتشین عنان

Аз хори роҳ , зод сафар медиҳад маро

از خار راه، زاد سفر می دهد مرا