Абрӯӣ ӯ нарафт зи мади назари маро

ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

Дар зери теғ , зиндагӣ омад басари маро

در زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Дорам чу шамъи гарданӣ аз муми нармтар

دارم چو شمع گردنی از موم نرمتر

Теғ бараҳнааст насими саҳари маро

تیغ برهنه است نسیم سحر مرا

Захми забони марои натавонади гирифтаи сохт

زخم زبان مرا نتواند گرفته ساخت

Дил во шавад чу обила аз нештар маро

دل وا شود چو آبله از نیشتر مرا

Бар риштаи гусастаи умри сабки Аннан

بر رشته گسسته عمر سبک عنان

Бошад хатар чу сбҳаҳи зи сад раҳгузари маро

باشد خطر چو سبحه ز صد رهگذر مرا

Ҳар чанд бугсалади раги ҷон , нгслми азу

هر چند بگسلد رگ جان، نگسلم ازو

Пайванд дигараст ба мӯии камари маро

پیوند دیگرست به موی کمر مرا

Перии маро ба гӯшаи азлат далел шуд

پیری مرا به گوشه عزلت دلیل شد

Бол шикаста шуд ба қафаси роҳбари маро

بال شکسته شد به قفس راهبر مرا

То дар каманд ришта ҳастӣ фитода ам

تا در کمند رشته هستی فتاده ام

Дил хӯрданаст кор чу ақди гуҳари маро

دل خوردن است کار چو عقد گهر مرا

Соиби ду олам аз асари тўтёии фақр

صائب دو عالم از اثر توتیای فقر

Афтод чун ду қатраи ашк аз назари маро

افتاد چون دو قطره اشک از نظر مرا