Печидаи дарди ҳиҷри ту бар икдгри маро

پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

Шояд ғалат ба нома кунад нома бар маро

شاید غلط به نامه کند نامه بر مرا

Аз ҳеҷ каси марои гила Эй нест чун гуҳар

از هیچ کس مرا گله ای نیست چون گهر

Каз оби худ шудааст гиреҳи сахттар маро

کز آب خود شده است گره سخت تر مرا

Чун нури офтоб , пару бол ман шавад

چون نور آفتاب، پر و بال من شود

Ҳар чанд рӯзгор кунад бе сипари маро

هر چند روزگار کند بی سپر مرا

Бошад зи чашми мӯр , марои боғи длгшо

باشد ز چشم مور، مرا باغ دلگشا

Ояд ҷаҳони зи бас ба назари мухтасари маро

آید جهان ز بس به نظر مختصر مرا

Чун миннатҳои талаби ман маҳв гаштан аст

چون منتهای طلب من محو گشتن است

Ҳар муваҷҷаҳ сароб шавад роҳбари маро

هر موجه سراب شود راهبر مرا

Чун тир , то ҳадаф накунам ҳеҷ ҷои мақом

چون تیر، تا هدف نکنم هیچ جا مقام

Бечораи раҳравӣ ки шавад ҳамсафари маро

بیچاره رهروی که شود همسفر مرا

То буд чун ҳубоби сбкбори зӯри Қум

تا بود چون حباب سبکبار زور قم

Боди мурод буд зи мавҷи хатари маро

باد مراد بود ز موج خطر مرا

Чандон ки мӯӣ беш з перӣ шавад сифед

چندان که موی بیش ز پیری شود سفید

Кӯтаҳ шавад умед чу шамъи саҳари маро

کوته شود امید چو شمع سحر مرا

Дар ҳеҷ ҷои қарори з шухӣ наме кунӣ

در هیچ جا قرار ز شوخی نمی کنی

Назораи ту сохт парешони назари маро

نظاره تو ساخت پریشان نظر مرا

Шастами зи гиряи даст ки ғайр аз гудохтан

شستم ز گریه دست که غیر از گداختن

Чун шамъ нест ҳосилӣ аз чашмтар маро

چون شمع نیست حاصلی از چشم تر مرا

Ишқами чунон рабӯд ки дунёу охират

عشقم چنان ربود که دنیا و آخرت

Афтод чун ду қатраи ашк аз назари маро

افتاد چون دو قطره اشک از نظر مرا

Соиби зи ҳуши ноқиси худ май кашами малол

صائب ز هوش ناقص خود می کشم ملال

Хўшўқти бод онкӣ кунад бе хабари маро

خوشوقت باد آنکه کند بی خبر مرا

Соиб ба аҳли ишқ буд рӯй ҳарфи ман

صائب به اهل عشق بود روی حرف من

Дил во шавад зи сӯхтагон чун шарари маро

دل وا شود ز سوختگان چون شرر مرا